|
HISTORIEK van K.
DUFFEL A.C. (16) |
|
DUFFEL
AC en zijn JEUGDFENOMENEN |
|
|
|
Duffelse jongeren
liepen en sprongen reeds beste Belgische prestaties of jeugdrecords
nog vóór de KBAB officiële recordlijsten publiceerde. Miriam Van
Vlaslaer en Dorette Van de Broek waren de eerste Duffelse
kampioenen/recordhouders bij de jeugd. Een generatie daarna volgden
Leo en Christiane De Haes, Rosette Verryken en
Gust Poortmans. Marleen Toebinte, Gerda Vermijlen
en Dirk Geens waren de jeugdvedetten uit de jaren 70, terwijl
Christel Jennis en Raf Wyns de absolute toppers waren
uit de jaren 80. De Duffelse traditie werd verder gezet door
Patrick De Clercq, Kim Offergeld en Tinneke
Boonen. Nog andere Duffelse jongeren waren duidelijk de beste
van hun generatie in België, maar botsten dikwijls op de fenomenale
records die voordien reeds werden gevestigd door clubgenoten of
door jeugdfenomenen zoals Betty Vansteenbroek. Denken we maar aan
de meervoudige jeugdkampioenen Krista Van Winkel, Jo
Slagmolen, Inge Huyssen, en meer recent Anja Smolders
en Mieke Geens. |
|
|
|
KRITIEK |
|
|
|

DONOSTIA 1993
SAN SEBASTIAN
|
Succes wekt
bewondering, meervoudig of herhaaldelijk succes wekt afgunst en
kritiek. Duffel en Looise zijn in de loop der jaren uiteraard het
slachtoffer geweest van dit laatste fenomeen. Roger Moens,
voormalig wereldrecord-houder 800m en
zilveren medaille op de Olympische Spelen van Rome, later in de
jaren 70 en 80 beter bekend als TV-verslaggever en journalist, had
het niet zo begrepen op jeugdig talent in de halve-fond. Met zijn
campagne tegen “training” heeft hij zeker de Belgische atletieksport
heel wat schade berokkend. De Duffelse en Looise atleten werden
niet gespaard in de media. Deze kritiek werd gretig overgenomen
door concurrerende clubs, jaloers op de aantrekkingskracht van de
Duffelse successen. De kritiek van Roger Moens verstomde toen de
Looise jeugdkampioenen Betty Vansteenbroek, Bob Verbeeck en William
Van Dijck een aantal jaren het mooie weer maakten in de Belgische
halve-fond, daarbij nog goed gesteund door Raf Wyns en de Duffelse
mannen- en vrouwenteams, die stilaan de crossinterclubs en de
aflossingen halve-fond gingen beheersen.
|
|
|
|
|
DOODGEZWEGEN |
|
|
|

EK Juniors 1973 Duisburg |
Nadat in
Duffel de fakkel overgenomen werd door André Boonen als trainer
kreeg TV-reporter Ivan Sonck, zelf mislukt marathonloper,
dezelfde ziekte als zijn voorganger. Na de goede prestaties en de
successen van Raf Wyns en Anja Smolders in de seniorscategorie
verstomde ook zijn kritiek. Verstommen is inderdaad het juiste
woord vermits hij de Duffelse atleten systematisch bleef negeren.
Wij willen de polemiek die vroeger in talrijke krantenartikels en op
symposia over jeugdatletiek werd gevoerd niet opnieuw openen. Moens
en Sonck hebben echter nooit begrepen dat het (voortijdig) afhaken
van een atleet of het doorstoten naar internationaal niveau, niet
afhangen van een systeem, maar individueel gerelateerd is aan de
persoon van de atleet zelf, aan zijn fysiek én zijn karakter of
mentaliteit. Dat daarbij een harde aanpak niet noodzakelijk de
minst goede is werd vóór ons reeds bewezen door de Luiks-Limburgse
trainer Frans Borremans. Hoe anders verklaren dat zijn systeem van
“survival of the fittest”, waarbij hij zijn jongeren jarenlang
ontzettend hard en veel liet trainen en wedstrijden lopen, toch
zoveel superkampioenen heeft opgeleverd (Clerckx, Dumon, Goris,
Polleunis, Van Manshoven, Lismont, Schots, Schoofs, Stevens,
Hagelsteens). Dat het Duffels systeem (training én management) veel
titels en successen heeft opgeleverd is zeker. De grote verdienste
van dit systeem is echter dat het vooral ten goede is gekomen aan de
minder getalenteerde atleten, die dank zij een regelmatige training
toch een niveau bereikt hebben waarbij titels en internationale
selecties werden behaald. Dikwijls hebben zij dankzij die
atletieksuccessen een groot deel van de wereld gezien en een
discipline en mentale hardheid verworven die zij hun ganse leven
zullen meedragen. |
|
|

Marleen Toebinte op het EK
Juniors in Duisburg in 1973, samen met Marleen Mols, trainer Edmon
Van den Eynde, Anne-Marie Van Nuffel en Ivo Van Damme |
Wij willen
niet besluiten zonder een kort overzicht van de grootste
jeugdfenomenen die er ooit in onze club hebben rondgelopen.
Meerdere van onze jongeren zijn internationaal goed aan de bak
gekomen, vooral dan door hun deelname aan Europese of
wereldkampioenschappen voor juniors, zowel op piste als in het
veldlopen. Verscheidene ereplaatsen werden in de wacht gesleept,
Raf Wyns behaalde zelfs een medaille. Op het gebied van de
schoolatletiek hadden wij Europese en zelfs wereldkampioenen.
August Poortmans werd Europees kampioen op de FISEC-spelen
(3000m). Raf Wyns, Anja Smolders en Tinneke Boonen
werden wereldkampioen op de gymnasiade of ISF-spelen. Spurter
Patrick De Clercq won dan weer de EYOD (European Youth Olympic
Days). Het was moeilijk om een keuze te maken zonder iemand te
vergeten of onrecht aan te doen. Wij gaven daarbij de voorkeur aan
atleten die elders in dit boek niet aan bod komen of aan diegenen
wiens naam nog steeds op de tabellen der jeugdrecords prijken,
vooral dan nationaal.
|
|
|
|
WERVELWIND
MARLEEN |
|
|
|

Marleen Toebinte, loopfenomeen
op 14 jaar |
Marleen
Toebinte
was een fenomeen bij de 14-jarigen. In het toenmalige clubblad
noemde men haar “wervelwind Marlene”. Als eerstejaarskadet stond
zij op het podium van de 800m in het kampioenschap aller
categorieën. Haar 2.10.2 was toen goed voor een Belgisch kadetten-
én scholierenrecord, tweede wereldprestatie voor 14-jarigen na Mary
Decker(-Slaney). Tot nu toe, 27 jaar later, heeft nog geen enkele
Belgische eerstejaarskadet beter gedaan. In 1973 haalde zij, nog
steeds als kadet, opnieuw het podium op het Belgische kampioenschap
800m en liep zij halve finale op de Europese juniorskampioen-schappen
in Duisburg. Er was het supertalent van Betty Vansteenbroek en
Christel Jennis nodig om haar kadettenrecords van de tabellen te
vegen op 800m (2.09.0) en 1500m (4.35.3) en ondanks al het
jeugdgeweld in Duffel zelf staan veel van haar prestaties nog steeds
op de tabellen van de clubrecords. Marleen werd ook de eerste
vrouwelijke laureate van de Duffelse sporttrofee. Zij moest het in
haar tijd opnemen tegen de sterkste Belgische meisjes-generatie
ooit, met I. Hannes, F. Peeters, A-M. Van Nuffel, R. Thijs, R. Berg,
R. Wallez en L. Bensch. Zij nam echter vroegtijdig afscheid van de
atletiek. Haar voornaamste trofee - de trainer - was immers
binnen. Na 17 jaar inactiviteit, begon zij enkele jaren geleden
opnieuw te joggen en in 1998 liep zij, zonder specifieke training en
op 40-jarige leeftijd, de marathon van Antwerpen in 3.49.02. |
|
|
|
|
FENOMENEN ZONDERS TITELS OF RECORDS |
|
|
|

EK Juniors 1981 in Utrecht |
In de jaren 60
mochten de dames nog niet deelnemen aan crossen en was de
wedstrijdafstand op piste, zeker bij de jeugd, nog beperkt tot 600
en 800m. Slechts in de vroege jaren 70, dankzij initiatieven en
voorstellen van onze secretaris Raymond Van Asch, werden proeven als
de 1500m scholieren en 3000m juniors toegelaten in België. Ook het
invoeren van de 2000m steeple scholieren jongens en de deelname van
kadetten aan de kampioenschappen aller categorieën waren allemaal te
danken aan Duffelse voorstellen. De Duffelse atleten Gerda
Vermijlen en Dirk Geens konden aanstonds van deze nieuwe
mogelijkheden profiteren om zich in de belangstelling te werken en
records en titels te verwerven. Gerda Vermijlen, dochter van
de bekende Albert Vermijlen, uitgever van de Duffelse Netegids, werd
in 1972 BK 800m scholieren en kwam evenals Marleen Toebinte op het
podium op het Belgisch kampioenschap aller categorieën. Zij
behaalde zilver op de 1500m in 4.33.4, een nieuw scholieren- en
juniorsrecord. Op training deed Gerda zelfs beter dan het
toenmalige Belgische 3000m record, maar scholieren mochten toen nog
geen 3000m betwisten. Vanaf 1974 mocht dit wel en onze Dorette
Janssens werd zelfs de eerste Belgische recordhoudster met
10.00.4. Onze jeugdige afstandsfenomenen, Christiane Luickx,
Dorette Janssens, Christel Jennis en later ook
Tinneke Boonen, konden zich enkel uitleven in de jaarlijkse
uurloop van Duffel, waarbij zij alleen maar officieuze records
konden lopen. |
|
|
|
|
L'OISEAU SUR L'ASPHALTE |
|
|
|
|

Christel Jennis, 4e op het EK
Juniors in Utrecht |
Christel
Jennis
mankeerde wel de pure snelheid van Marleen Toebinte, maar bezat dan
ook veel meer uithouding. Geen wonder dat deze lichtgewicht vooral
uitblonk in het veldlopen. Vanaf haar eerste jaar bij de kadetten
begon zij ook records te verzamelen op piste, zowel indoor als
outdoor. Zij begon bij de kadetten met het slopen van de vesting
Marleen Toebinte op de 1500m en eindigde met het evenaren van het
3000m record van Betty Vansteenbroek bij de scholieren. Ondertussen
was zij als het ware ontploft als eerstejaars-scholier
op de 1500m van het BK indoor seniors, waar zij 4.22.6 zette en
zilver behaalde. Daardoor debuteerde zij op 16-jarige leeftijd in
de nationale A-ploeg in Montreal in Canada. Datzelfde jaar loopt
zij 16km550 op het uur van Duffel en wint voor de eerste keer, bij
de seniors, de corrida in het Noord-franse
Halluin. In 1981 breekt zij helemaal door met een overwinning in de
Wallenloop van Goes, een eerste Belgische indoortitel aller
categorieën op de 1500m en een zesde opeenvolgende veldlooptitel.
In de zomer is het hek helemaal van de dam met een titel 3000m aller
categorieën in een recordtijd van 9.20.22, scholieren- en
juniorsrecord, en een fantastische 4e plaats op het EK voor juniors
in Utrecht. |
|
|
|
|
Na haar tweede
overwinning in Halluin noemt de Franse pers haar heel toepasselijk
“l’oiseau sur l’asphalte”. Zo’n prachtig jaar werd natuurlijk
bekroond met de sporttrofee van de gemeente Duffel en een tweede
accessiet in de Feminaprijs van 1981. Daarna geraakt Christel op
de sukkel. Toch komt zij als laatstejaarsjunior opnieuw aan de
oppervlakte met een laatste titel op de 1500m juniors en nieuwe
persoonlijke records, waarbij een zeer sterk Belgisch juniorsrecord
op 3000m (9.15.16). Bij de seniors zorgt Christel mee voor de
eerste Duffelse titel interclub cross en neemt ze samen met twee
andere Duffelse atleten deel aan het WK cross in New York (35e).
Nog even liet zij een glimp zien van haar talent op de lange afstand
op 5000m en 10000m (34.48.50). Uiteindelijk sloot zij haar loopbaan
af met 10 Belgische titels en de Silver Spike trofee van meest
beloftevolle jongere van het BOIC in 1983. Het aantal
recordverbeteringen zijn wij ondertussen kwijtgeraakt. |
|
|
|
RAF WYNS: RECORDS VOOR DE
EEUWIGHEID |
|
|

Recordloper
Raf Wyns |
Levensgenieter
Raf Wyns was een fantast…op alle gebied. In Boom, in het
spoor van zijn broer Luc, kreeg hij een degelijke loopscholing en
kwam nadien als kadet naar Duffel AC. Van dan af overvleugelde hij
zijn leeftijdsgenoten zoals niemand voor hem ooit had gedaan. Cross
was voor hem bijzaak, indoor liet hij bijna helemaal links liggen.
De piste was zijn “dada”. Met ongelooflijk sterke tijden verbaasde
hij vriend en tegenstander. Zijn kadettenrecord op de 1500m
(3.55.7) is nog steeds 6.5 seconden beter dan de tweede beste aller
tijden. Ook bij de scholieren en de juniors is hij nog steeds
houder van het Belgisch record op de 1500m. De 3000m scholieren en
de 10000m juniors staan eveneens op zijn naam, indien men de
Fransman Benoît Z. niet meerekent. Raf is de enige Belgische
halve-fondloper die aan twee EKJ’s deelnam, Utrecht in 1981 en
Schwechat in 1983. Met een bronzen medaille, een 4e en een 6e
plaats is hij misschien wel België’s best presterende atleet op deze
Europese jeugdkampioenschappen. Ook hij behaalde de Duffelse
sporttrofee en de Silver Spike trofee van het BOIC, beiden in
1983. Lange tijd verbleef Raf in Iowa (USA) waar hij psychologie
studeerde. Alhoewel hij er met Bob Verbeeck en Yobes Ondieki sterke
trainingsmakkers trof, zijn wij ervan overtuigd dat zijn Amerikaans
avontuur niet heeft bijgedragen tot een optimale uitbouw van zijn
sportieve carrière. In 1983 logeerde de latere wereldrecordhouder
op 10000m, Yobes Ondieki, bijna de ganse zomer bij Raf thuis in
Reet en trok samen met Duffel AC naar de wedstrijden. Later
oriënteerde Raf Wyns zijn sportieve loopbaan naar de 10000m, de
cross en de wegatletiek. Daarbij wist hij nog enkele titels en
verscheidene WK-selecties te versieren. |
|
|
|
Adres:
Kruisstraat 11, Boom
Geboortedatum:
7 januari 1964
Functie:
trainer bij ATLE Brussel en Dilbeek
Beste
prestaties:
|
800m |
1.49.12 |
|
|
|
1500m |
3.38.96 |
|
|
|
Mijl |
3.57.9 |
|
|
|
3000m |
7.50.47 |
indoor |
7.49.83 |
|
5000m |
13.37.26 |
|
|
|
10000m |
28.09.33 |
|
|
|
1 uur |
20.166m |
|
|
|
marathon |
2.13.17 |
|
|
Actuele
Belgische records:
|
1500m |
kad |
3.55.7 |
|
|
|
1500m |
schol |
3.45.35 |
indoor |
3.57.7 |
|
3000m |
schol |
8.07.39 |
indoor |
8.49.78 |
|
1500m |
jun |
3.41.19 |
|
|
|
10000m |
jun |
29.03.3 |
|
|
Belgisch
kampioen:
|
1979 |
1500m |
kad |
|
1980 |
cross |
schol |
| |
3000m |
schol |
|
1981 |
cross |
schol |
| |
1500m |
schol |
|
1982 |
1500m |
jun |
|
1983 |
5000m |
jun |
|
1992 |
10000m |
alle cat |
|
1994 |
½
marathon |
sen |
Grote
internationale selecties:
|
1980 |
Gymnasiade |
Turijn |
1500m: 1e |
|
1981 |
EK juniors |
Utrecht |
1500m: 4e |
|
1983 |
EK juniors |
Schwechat |
1500m: 3e |
| |
|
|
5000m: 6e |
|
1987 |
WK indoor |
Indianapolis |
3000m: 6e (r.) |
|
1989 |
WK cross |
Stavanger |
cross:
34e |
|
1990 |
EK |
Split |
10000m: 20e |
|
1991 |
WK cross |
Antwerpen |
cross:
157e |
|
1992 |
WK cross |
Boston |
cross:
106e |
|
1993 |
WK |
Stuttgart |
marathon:
20e |
|
1993 |
WK weg |
Brussel |
½
marathon: 70e |
|
|
DE ZWARTE PAREL |
|
|

Patrick De Clerck haalt de
cover van Olympic News met zijn gouden medaille op de EYOD in 1993 |
Patrick De
Clerck
was de zwarte parel van Duffel AC. Evenals hoogspringer Paul De
Preter was deze sprinter en hordenloper een vreemde eend in de
bijt. Kampers en sprinters van internationaal formaat zijn immers
zeldzaam in het halve-fond bastion van Duffel AC. Als kadet groeide
Patrick reeds uit tot een atleet met senior-alures. Hij had het
figuur, en misschien ook wel het zuiver fysisch talent, van een
zwarte Amerikaanse topsprinter. Bij de miniemen en de kadetten was
hij reeds begonnen met het verzamelen van de clubrecords op de
sprint, de horden, het verspringen en de meerkamp. Wanneer trainer
Patrick Desruelles zich ging bezighouden met zijn techniek moesten
er bij de scholieren ook snel de Belgische records op 100, 200 en
300m aan geloven. Zijn recordtijden uit 1993 op 200 en 300m staan
nog steeds overeind. In 1993 neemt hij deel aan het EKJ in San
Sebastian in Spanje en wint hij de 200m op de EYOD. Voordien had
hij de kenners reeds geïmponeerd op de Belgische
indoorkampioenschappen. Hij laat echter zijn kop zot maken en
verlaat Duffel AC, samen met trainer Patrick Desruelles. Dit
betekent echter meteen zijn zwanenzang vermits hij bij de juniors
stagneert en de seniorsrangen nooit zal bereiken. |
|
|
|
TINNEKE BOONEN |
|
|

Tinneke Boonen |
Tinneke Boonen,
dochter van coach André Boonen is de nieuwe jeugdvedette van Duffel
AC. Moest zij op de kortere afstanden nog buigen voor haar één jaar
oudere clubgenote Kim Offergeld, dan heeft zij ondertussen
niet minder dan 12 Belgische titels op zak bij het verlaten van de
scholierenrangen en staan er niet minder dan 9 Belgische
jeugdrecords op haar naam. Daarmee heeft zij alle vroegere
jeugdfenomenen van Duffel AC overtroffen. Op de cross heeft zij met
4 titels een “foutloos parcours” afgelegd, terwijl zij bij de
kadetten en de scholieren, zowel indoor als outdoor, talrijke
Belgische records en titels heeft verzameld. Met twee nationale
titels op de 1500m indoor alle categorieën komt zij op gelijk niveau
met voorgangster Christel Jennis. Kortom van kadet tot scholier
werd zij niet verslagen bij het afstandslopen, met als klap op de
vuurpijl een wereldtitel 1500m op de gymnasiade in Shanghai en een
denderend debuut bij de juniors door dadelijk 6e te eindigen in het
Europees kampioenschap cross in Ferrara in Italië. De jury van de
Duffelse sporttrofee, steeds gevoelig voor jeugdig talent, bekroonde
haar prachtseizoen 1998 dan ook met een tweede Duffelse trofee. |
|
|
|
Te oordelen
naar de recente uitslagen van de Duffelse jongeren blijft het kweken
van “jeugdfenomenen” ook in 1999 tot de traditie van Duffel AC
behoren. Dus graag afspraak over enkele jaren voor het vervolg van
dit verhaal. |
|
|
|
Steekkaart
Tinneke BOONEN
Adres: Hoevelaan 26,
Duffel
Geboortedatum: 10 november 1981
Studies:
Moderne talen - Wetenschappen
Sponsors: Nike
en HSA Duffel
Trainer: André
Boonen
Beste prestaties:
| 800m |
2.08.98 |
indoor |
2.10.54 |
| 1000m |
2.46.32 |
indoor |
2.51.47 |
| 1500m |
4.19.35 |
indoor |
4.21.43 |
| 3000m |
9.29.33 |
indoor |
9.22.99 |
Actuele Belgische records:
| 1000m
|
min |
2.59.51 |
indoor |
3.04.01 |
| 1000m |
kad |
2.48.71 |
indoor |
2.53.30 |
| 1500m |
kad |
4.24.27 |
indoor |
4.29.65 |
| 1000m |
schol |
|
indoor |
2.51.47 |
| 1500m |
schol |
|
indoor |
4.21.43 |
| 3000m |
jun |
|
indoor |
9.22.99 |
Belgisch kampioen:
| 1995 |
cross |
kad |
| 1996 |
cross |
kad
|
| |
800m
indoor |
kad
|
| |
1500m |
kad |
| |
1500m |
beloften |
|
1997 |
cross |
schol |
| |
1500m
indoor |
alle cat |
| |
3000m |
schol |
| 1998 |
cross |
schol |
| |
800m
indoor |
schol
|
| |
1500m
indoor |
alle cat |
| |
3000m |
schol |
Grote internationale selecties:
| 1997 |
EYOD |
Lissabon |
1500m:
3e |
| 1998 |
WK
juniors |
Annecy |
1500m:
9e(r.) |
| 1998 |
EK
juniors |
Ferrara |
cross:
6e |
| 1998 |
Gymnasiade |
Shanghai |
1500m: 1e |
|
|
|
|
|
Vervolg |
|
Terug naar overzicht historiek |
|
Terug
naar beginpagina
|
|
|
|
|
|