Maandag 1 oktober 2007
Deze morgen heb ik weer huiswerk gekregen van juf Ilse,
tegen woensdag dictee WP3. Dat zal voor morgen worden want ik ben
vandaag zeer moe en heb niet zoveel zin om te spelen of andere dingen
te doen.
Dinsdag 2 oktober 2007
Vanmorgen is papa naar mij gekomen want mama heeft eerst
nog een bezoekje gebracht aan juf Eefje en moest dan nog eens naar haar
werk gaan. Kort na de middag was mama al in het ziekenhuis. Zij had
drie kadootjes bij van haar collega's, een leuke verrassing was dat.
Ook had een collega van papa voor mij een kadootje meegebracht.
Iedereen bedankt voor de leuke geschenkjes. Dat verzacht de pijn
een beetje want vandaag heb ik veel buikpijn, de dokters geven mij daar
wel een medicamentje voor maar het helpt niet veel. In de late namiddag
heb ik ook nog een ruggeprik gekregen.
Woensdag 3 oktober 2007
Oef ik had geluk, dictee uitgesteld omdat ikzelf niet kon
schrijven, moest blijven platliggen omdat er nog vocht van de ruggeprik
uit mijn rug kwam. Mijn buik doet vandaag nog meer pijn dan gisteren,
deze
namiddag hebben zij een echo van mijn buik genomen, wat duurde
dat lang. Mijn buik was ontstoken en ik had vocht in mijn buik dus
antibiotica om het te genezen. Tante Kitty is weer op bezoek gekomen en
was zo lief om tot 's avonds te blijven zodat mama wat vroeger naar
huis kon gaan want mama voelde zich niet lekker. Dank u tante Kitty.
Donderdag 4 oktober 2007
Deze morgen dan toch dictee gehad. 19 op 20 goed hé. Vandaag komt mama niet, zij heeft een keelontsteking. Het
zal nog tot zondag duren voordat ik haar terug zal zien. Maar niet
getreurd, bonnie komt dan bij mij en in de namiddag wordt zij afgelost
door papa. Ik heb samen met bonnie spelletjes gespeeld nl kip ik
heb je, mijn favoriet. Bonnie had ook een schriftje meegebracht
van mijn klasgenootjes. Ieder om beurt mag dat meenemen naar huis en
schrijven dan elke dag een verslagje van wat zij in de klas zo allemaal
gedaan hebben. Egon was eerst aan de beurt. Dank u Egon, leuke tekstjes.
Ik kijk al uit naar volgende week, wie zijn beurt zal het dan zijn?
Vandaag ben ik ook in isolatie B beland. Dit wil zeggen dat ik niet
voldoende weerstand meer heb. Daarom moeten de mensen die bij mij op
bezoek komen allemaal een short en een maskertje op. Het is bij mij
precies al karnaval.
Vrijdag 5 oktober 2007
Vandaag is het terug de beurt aan bonnie en papa om bij
mij te komen. Bonnie had weeral een kaartje bij voor mij en een
tekening. Nu van Ina en Ilse (bonnie's podologe). Dank je wel. Normaal
zou ik vandaag nog een ruggeprik moeten krijgen, maar deze wordt
uitgesteld omdat er nog altijd vocht uit mijn rugje komt van de vorige
prik. Dus nog steeds blijven platliggen.
Zaterdag 6 oktober 2007
Vanmorgen kwam papa naar mij samen met nonkel
Léon. Wij hebben samen een spelletje gespeeld maar dat was niet
zo makkelijk. Ik moet nog steeds platliggen, enkel opstaan om naar
toilet te gaan en rechtzitten om te eten. Om 17u. moest papa, nonkel
Léon terug naar huis brengen dus zijn tante Kitty en tante Vicky
bij mij op bezoek gekomen en zijn zij ook gebleven tot 's avonds. Mijn
mama heeft vandaag wel al drie keer getelefoneerd, morgen mag zij
eindelijk terug bij mij komen. Joepie. Vandaag was ik vrolijk en blij.
Zondag 7 oktober 2007
Eindelijk vandaag komt mama terug. Mama en papa hadden nog een
verrassing bij. Ra ra ra ... Mijn coach Laura. Zij bracht
tekeningen mee van Matthias en Freya. Bedankt. Vandaag had ik een goede
dag en was ik zeer vrolijk, alhoewel ik nog altijd plat moest blijven
liggen. Ook bonnie en bompa zijn terug op bezoek geweest.
Maandag 8 oktober 2007
Nog steeds blijven platliggen, het vocht komt nu niet meer uit
mijn rugje maar blijft onderhuids vastzitten. Toch ben ik flink en
blijf goed liggen, dan geneest het sneller. Deze namiddag is meter
Katrien op bezoek geweest, wij hebben samen met mama leuke spelletjes
gespeeld.
Dinsdag 9 oktober 2007
Met juf Ilse veel gewerkt, taal en rekenen. Vandaag starten de
dokters met mijn tweede week chemo en krijg ik ook nog een ruggeprik.
Deze namiddag zijn peter Tom en tante Ellen op bezoek geweest, hebben
samen met mama weer het kippenspel gespeeld.
Dat was gieren. Deze morgen heb ik ook samen met mama een bedankkaartje
geknutseld voor Erna want die had een kadootje voor mij meegegeven.
Dank u Erna. Het is nog niet helemaal af, maar ik zal er wel aan verder
werken de komende dagen als ik zin heb.
Woensdag 10 oktober 2007
Vanmiddag moet ik nog een onderzoek gaan doen namelijk de NMR
(=scan van de hersenen) omdat de dokters de eerste week er geen tijd
voor gehad hebben. Wat een groot machine en dat maakt lawaai. Mama en
ikzelf kregen een koptelefoon op. Ondanks het lawaai ben ik toch in 't
slaap gevallen. Het onderzoek was voor mij dus vlug om. Het resultaat
van de laatste ruggeprik was ook al toegekomen. Dit was positief. De
slechte celletjes in mijn hersenen waren al flink gedaald. Ook is er
een clown langsgeweest bij mij.
Hij deed allerlei truckjes, wat was dat lachen ook.
Donderdag 11 oktober 2007
Toen
mama deze morgen toekwam had zij weer enkele verrassingen mee voor mij.
Een kaartje van bonnie en bompa, het Robbe en Bas boekje en enkele
Disneykrantjes. Dit had Aquill en zijn mama gisterenavond komen
afgeven. Ook had mama voor mij een fleecedeken van Ferrari mee,
gekregen van een kennis van papa. Vandaag heb ik zeer veel buikpijn, ik
voel mij niet zo goed.
De dokters hebben besloten om nog eens een echo van mijn buik te laten
doen, misschien zien zij daar iets dat niet ok is. Enkel wat vocht in
mijn buik en een lichte ontsteking van de pancreas, maar dit is niet
duidelijk te zien. De pancreas ligt veel te diep. Daarom heb ik dan een
pijnstiller gekregen want ik heb echt geweend van de pijn en enkele
keren moeten braken.
Deze namiddag is bonnie op bezoek geweest, zij is samen met mama
meegegaan naar de echografie. Maar toen wij op terugweg waren is ons
iets ergs overkomen. Ik zat in een rolstoel en was al samen met bonnie
in de lift gestapt. Toen mama erbij wilde komen, zijn de deuren van de
lift toegegaan en daar stond mama dan op de derde verdieping, en ik met
bonnie waren naar de kelderverdieping. Een probleem mijn draadjes
voor de medicamentjes zaten tussen de liftdeuren, zij zijn dan ook
afgekrakt. De verpleging daar heeft dan mijn verpleegster Marjan
verwittigd en die is ons dan komen halen. Terug op mijn kamertje zijn
alle leidingen vernieuwd en was het achteraf alsof er niets gebeurd
was, enkel waren wij allen hard geschrokken. Ik was zeer moe 's avonds
en daarom is mama om 19u. al naar huis gegaan, zodat ik snel kon slapen.
Vrijdag 12 oktober 2007
Deze morgen heb ik niets kunnen doen bij de juf, ik voelde mij
veel te slaperig en niet echt goed in mijn vel. Juf Ilse heeft voor mij
een verhaaltje voorgelezen maar echt aandachtig was ik niet. De
pijnstiller voor mijn buikpijn maakte mij echt suf en ik heb een hele
dag geslapen en ook niets gegeten. In de late namiddag hebben de
dokters de medicatie voor mijn buikpijn dan maar gestopt zodanig dat ik
niet meer zo suf zou zijn. Ik voelde mij echt ellendig.
Zaterdag 13 oktober 2007
Vannacht heb ik zeer slecht geslapen, had terug hevige buikpijn.
Ik heb dan opnieuw mijn pijnstiller gekregen. Vandaag ben ik een beetje
wakkerder dan gisteren maar ik voel mij nog steeds heel erg moe.
Vandaag mag ik niets eten of drinken om mijn buikje wat te ontlasten en
ik heb zo'n dorst. Ik mag enkel mijn mond wat spoelen met water, wat ik
dan ook regelmatig doe. Normaal was er vandaag een bewaakte chemokuur
voorzien maar aangezien mijn toestand is deze uitgesteld. Ik heb ook
bloedplaatjes bijgekregen.
Mama
en papa hadden vandaag weeral drie kadootjes bij. Twee hele grote
camions en een t-shirt, gekregen van Els en Michel ( Daf - garage Van
den Keybus). Dank u Els en Michel, ondanks dat ik niet te veel kon
laten blijken, was ik er toch heel blij mee.
Ook nonkel Yves is vandaag terug op
bezoek gekomen. Hij had het schriftje van mijn klasgenootjes
meegebracht. De voorbije week is Aquill aan de beurt geweest. Dank u
Aquill voor de lieve woorden. Ook had nonkel Yves mijn rapportje bij.
Er stonden toch een aantal punten ingevuld van het begin van het
schooljaar. Mama en papa waren super tevreden.
Zondag 14 oktober 2007
Vandaag voel ik mij zeer slecht. Heb verschrikkelijke buikpijn
en een zeer hoge hartslag. Dokter Verlooy komt regelmatig bij mij langs
om mijn buikje te controleren. Omdat ik op korte tijd snel achteruit
ben gegaan heeft dokter Verlooy beslist om mij naar intensieve zorgen
over te brengen. Ik had een zeer ernstige ontsteking van de pancreas (=
aalvleesklier) ten gevolge van de chemo. Mijn toestand was zeer
kritiek. Door de ontsteking had ik vuil vocht in mijn buik en een
beetje rond mijn longen. Een operatie was volledig uitgesloten omdat
mijn witte bloedcellen veel te laag stonden, ik had niets weerstand.
Daarom heeft dokter De Jaeger en haar team van intensieve zorgen
besloten een drain te steken om het vuile vocht te laten afvloeien en
om mij kunstmatig te beademen zodat ikzelf niet zoveel inspanning
hoefde te leveren. Dit is dan toch goed verlopen. 's Avonds om 23u.
hebben de dokters dan nog een catheter in mijn buikje
geplaatst om mijn buikje constant te kunnen spoelen en al het vuil te
kunnen verwijderen. Ondanks de slechte voorspellingen heb ik dit
allemaal goed ondergaan.
Maandag 15 oktober 2007
Ik heb een goede nacht gehad en ben redelijk stabiel. Mijn
buikje wordt goed gespoeld en het resultaat daarvan wordt in de loop
van de dag alsmaar beter. 's Avonds beslisten de dokters dan om de
spoeling stop te zetten en te kijken of mijn lichaam vanzelf het vuile
vocht deed afvloeien. Dit lukte redelijk goed. Een stapje in de goede
richting. Ik kreeg bezoek van bonnie en bompa, meter Katrien en haar
mama en tante Ellen en peter Tom.
Omdat ik nu op intensieve lig, zal het een tijdje duren vooraleer er
terug foto's op mijn website zullen staan. Maar jullie kunnen wel nog
van dag tot dag alles volgen.
Dinsdag 16 oktober 2007
Vandaag nog altijd een beetje hetzelfde als gisteren, dus nog
altijd stabiel. Alleen is mijn hartslag wat aan de lage kant daarom
hebben de dokters mij in de namiddag eventjes laten wakker worden. Zij
wilden zien of de lage hartslag te wijten was aan de slaapmedicatie
want op de EKG (= foto van het hart) was alles zeer normaal. Mama en
papa waren bij mij als ik mijn ogen eventjes opende. Een leuk gevoel.
Daarna werd ik terug te slapen gelegd, niet meer zo'n diepe slaap als
de voorbije dagen maar toch nog voldoende voor mijn eigen comfort.
Vandaag is er veel bezoek bij mij langsgeweest: bonnie en bompa, nonkel
Yves, tante Ellen, tante Vicky en nonkel Benny en Kim. Dank je wel dit
is een grote steun voor mama en papa. Niet alleen de bezoekjes van
familie maar ook alle sms'jes, mailtjes en telefoontjes betekenen voor
mij en mijn man een enorme steun en een goed gevoel dat wij er niet
alleen voorstaan. Allemaal honderdduizend keer bedankt.
Woensdag 17 oktober 2007
Vandaag is mijn toestand nog steeds stabiel. Deze morgen bij
mijn verzorging heeft de verpleegster mijn haartjes gekamd, nadat zij
het eerst aan mama en papa had gevraagd. Daardoor is er al veel haar
uitgevallen. Deze voormiddag bij het bezoekje van mama en papa was ik
opnieuw een beetje wakker. Ik reageerde met mijn ogen of bewoog een
beetje als antwoord op wat mama en papa vertelde. Ik kreeg ook bezoek
van bonnie en bompa en peter Tom. De dokters hebben al enkele medicatie
om mijn organen optimaal te laten functioneren, kunnen elimineren. De
dokter heeft gezegd dat ik op goede weg ben maar we zijn er nog lang
niet, het gevaar is nog niet definitief geweken. Stapje per stapje gaan
ze vooruit. En wij moeten afwachten en hopen dat er niets anders meer
gaat bijkomen.
Wij blijven hopen.
Donderdag 18 oktober 2007
Vandaag is papa jarig. Mama heeft mij verteld dat zij een
kaartje had gekocht en als ik weer beter ben, gaan wij voor papa een
geschenkje kopen. Ik blijf nog steeds stabiel. Deze voormiddag hebben
de dokters besloten om, om de acht uren mijn slaapmedicatie te
verminderen zodat ik stapje voor stapje een beetje wakkerder wordt om
uiteindelijk volledig wakker te zijn en zelf te kunnen ademen. Deze
morgen heeft de verpleegster aan mama en papa gevraagd of zij mijn
haartjes die nog overbleven, mocht afscheren want overal op mijn
hoofdkussen ligt het vol haartjes en dat is ook niet te doen. Dus nu
heb ik een kaal kopje. Stoer en sexy, hé. Deze namiddag is tante
Ellen op bezoek geweest en 's avonds tante Vicky en bonnie. Vandaag heb
ik enkele keren gereageerd, oogjes opengedaan en met mijn hoofdje
bewogen en heb ik zelfs enkele traantjes gelaten, ook toen tante Ellen
en tante Vicky er waren. Sinds deze avond adem ik nu ook zelf en dient
het beademingstoestel nog ter ondersteuning, het helpt mij ademen op
mijn ritme. Nu geef ik aan wanneer ik adem en daarvoor gaf het
beademingstoestel aan wanneer en om hoeveel tijd ik moest ademen.
Stapje voor stapje komen wij er wel. Ik ben een vechter.
Vrijdag 19 oktober 2007
Deze morgen heeft de verpleegster al één van de
twee drains (om het vuile vocht in mijn buikje af te voeren) mogen
wegdoen. Mijn slaapmedicatie is weeral een beetje vermindert waardoor
ik opnieuw een beetje wakkerder ben. Als ik deze avond voldoende wakker
ben, kan het zijn dat de dokters mijn beademingstoestel wegnemen.
Afwachten. Toen mama en papa deze morgen op bezoek kwamen, heb ik weer
een beetje gehuild. Ik hoor en zie dat zij er zijn en af en toe kan ik
dan eens reageren, als het mij niet te veel inspanning kost. Vanavond
hebben de dokters dan besloten dat het toch nog iets te vroeg was om de
beademing al te stoppen. Ik heb nog te veel slijmpjes die te moeilijk
los komen en het is niet zeker dat ik die slijmpjes dan zelf al zou
kunnen ophoesten. Dus zien we morgen wel verder. Vanavond is nonkel
Yves op bezoek geweest. Hij heeft de leuke geschenken van mijn
klasgenootjes en juf Eefje meegebracht. Dank je wel klasgenootjes van
de leuke kaartjes en tekeningen en ook het supertoffe t-shirt. Een
grote verrassing was de fantastisch mooie pentekening van de papa van
Niki. Mama en papa waren een beetje aangedaan. Hartelijk dank papa Niki.
Zaterdag 20 oktober 2007
Vannacht heb ik bijna niet geslapen. Het was een beetje lastig
met die tube nog in mijn mond. Op de middag is bonnie en bompa op
bezoek geweest. Ik was zeer blij dat ik hen eindelijk terugzag. In de
namiddag hebben de dokters de tube weggehaald. Wat een opluchting, geen
lastig gevoel meer in mijn keel. Ik kan daardoor al een beetje praten
maar het kost mij wel wat moeite. Ik moet mij zoveel mogelijk rustig
houden maar dat doe ik ook, ik ben heel flink. Mijn toestand is nu ook
al veel verbeterd zodanig dat het grote gevaar geweken is. Ik krijg nog
wel morfine, antibiotica en pijnstillers en elke dag komt de kinesist
twee keer om mijn slijmpjes los te maken. Deze namiddag zijn peter Tom
en tante Ellen op bezoek gekomen. Wat zag tante Ellen er komisch uit,
precies een smurf.
Ze mochten wel niet te lang blijven
omdat ik nog wat moet recuperen van de beademing die stopgezet is. Deze
namiddag had ik zo'n dorst maar ik mag spijtig genoeg nog niets
drinken, pas vanaf morgen. Ook het bezoek van nonkel Yves en tante
Kitty deze avond moest beperkt blijven. Ook al was het niet lang, ik
was toch blij dat ik ze gezien heb. Later op de avond heb ik dan een
pilletje gekregen om te kunnen slapen want anders zou ik te uitgeput
zijn. Dus nu naar dromenland, tot morgen.
Zondag 21 oktober 2007
Vandaag gaat het weer een beetje beter met mij. Praten gaat nog
moeilijk maar ik kan mijn armen en benen al beter bewegen. Ik moet
alleen nog heel hard mijn best doen om mijn slijmpjes op te hoesten.
Hoe beter dit gaat, hoe sneller ik terug naar 3K6 (afdeling oncologie
voor kinderen in UZ Gent) kan. Langzaam aan komt alles terug in zijn
plooi. Deze voormiddag toen mama en papa er waren kwam Fanny ook langs.
Fanny uit de Kiekeboe-strips??? Het bleek de kinesiste te zijn.
Deze namiddag zijn tante Vicky, tante Kitty, Sarah en Anisa
langsgeweest. Omdat Sarah en Anisa niet bij mij binnen gekomen zijn
(zij waren een beetje bang, denk ik), heb ik eens naar hen gezwaaid.
Tante Kitty deed mij lachen omdat zij gekke bekken aan het trekken was,
vanachter het raam. Ik heb dan ook mijn tong eens uitgestoken. (normaal
mag dat niet van mama) Ik was zeer tevreden toen bonnie en bompa deze
avond nog op bezoek kwamen. Toen zij toekwamen lag ik nog te slapen,
maar een half uurtje later werd ik wakker zodat zij nog eens bij mij
konden komen.
Maandag 22 oktober 2007
Vandaag kon je duidelijk merken aan mij dat ik me veel beter
voelde. Heb veel gelachen en geheimpjes verteld aan de verpleegster.
Vanmorgen kwam de verpleegster vertellen dat ik terug naar 3K6, mijn
vertrouwde kamertje mocht als er plaats was. Spijtig genoeg waren er
vandaag onvoorziene opnames zodat ik zal moeten wachten tot morgen.
Niet getreurd want hier wordt ik zeker zogoed verzorgd, een beetje meer
een privé-verpleegster. Weeral bezoek gekregen van bonnie
en bompa en ook van meter Katrien deze namiddag. Deze avond zijn peter
Tom en tante Ellen gekomen. Juist toen zij binnenkwamen, waren de
Cliniclowns daar ook voor mij. De clowns mochten niet in mijn kamertje
komen, spijtig, maar zij hebben toch gekke dingen gedaan van voor het
raam. Was dat lachen. Deze avond begon ik opnieuw buikpijn te krijgen,
zeer vervelend. De dokter heeft mij dan nog een extra medicijntje
gegeven en na een tijdje werd het toch wat beter. Daarna kon ik dan
eindelijk slapen. Tot morgen.
Dinsdag 23 oktober 2007
Vanochtend heb ik al grapjes uitgehaald met de verpleegster en
met mijn elektrisch bed geknoeid, op de knopjes gedrukt om het bed naar
boven en beneden te doen gaan. Het gaat dus duidelijk elke dag met
kleine stapjes beter met mij. Deze namiddag om half vier kwam dan het
goede nieuws, de verpleegsters van 3K6 kwamen mij halen om terug naar
mijn vertrouwde omgeving in het ziekenhuis te verhuizen. Ik was toen
zeer, zeer tevreden. Toch nog een grote bedankt aan Dr. De Jaeger, Dr.
Van de Voorde, Dr. Verrijckt en het verplegend personeel van de picu
(intensieve zorgen). Zonder hen was ik nooit zover gekomen, zij hebben
letterlijk mijn leven gered.
Aangekomen
op 3K6. Wat had de verpleegster een hoop werk
met mij. Alle leidingen vervangen, mijn parameters controleren, mijn
medicatie toedienen. Momenteel heb ik nog een maag - en urinesonde, een
drain om nog steeds het vuile vocht te laten afdrijven, twee catheters
en ook krijg ik nog pijnstillers en antibiotica. De kinesist moet ook
nog twee maal per dag blijven langskomen om mijn slijmpjes weg te doen
en om mijn spieren wat te trainen, zodat ik terug wat sterker wordt.
Bonnie, tante Vicky en tante Ellen zijn nog eens op bezoek geweest.
Bonnie had een kadootje bij van Liliane en Freddy ( buren van bonnie en
bompa) een leuk stripverhaal van Jommeke. Ook heb ik opnieuw een
kaartje gekregen van Erna en Greta. Bedankt allemaal. Ook
papa is na zijn werk mij komen bezoeken. Hij had een kadootje bij van
Veerle en Amber en de ganse familie. Het was een knuffelbeertje van Me
to You. Ik was er zo blij mee dat ik het niet meer los laat. Bedankt
Veerle en familie.
Nu ik terug op mijn kamertje ben,
heeft mama mij het t-shirt van mijn klasgenootjes nog eens getoond en
ook het t-shirt van de basket want deze laatste had ik nog niet kunnen
zien omdat ik toen nog sliep. Bedankt aan de coaches en mijn
teamgenootjes van de basketbalclub BBC Scheldejeugd Temse.
Deze avond was ik zo moe van alle emotie, dat ik nog geen vijf
minuutjes later nadat mama vertrokken was in slaap ben gevallen.
Woensdag 24 oktober 2007
Deze nacht heb ik goed geslapen. Bij het wassen deze morgen kon
ik al flink meewerken om mij te draaien. Opnieuw ben ik goed gezind en
zeer blij toen ik mijn mama zag. Ik heb de verpleegster verteld dat
mama zich niet aan haar afspraak hield. Mama zou hier tegen 10 u.
zijn en het was 10u.10 toen ze toegekomen is. Foei mama. Rond de middag
is Dr. Verlooy en zijn team langsgeweest. Mijn witte bloedcellen zijn
sterk toegenomen alsook mijn neutrofielen ( zij zorgen voor mijn
weerstand). Dit wil zeggen dat ik niet langer meer in B-isolatie zit.
De maskertjes en blauwe schorten mogen opgeborgen worden. Volgende
maandag gaan de dokters een beenmergpunctie doen om te zien hoe het met
mijne leukemie gesteld is. Voor de rest moet ik nog heel veel rusten en
ervoor zorgen dat de ontsteking van de pancreas volledig geneest. Zij
gaan vandaag of morgen nog een echo of een scan laten nemen van mijn
buikje.
Mama
is deze namiddag het team op intensieve zorgen gaan bedanken en
heeft een doosje pralines afgegeven. Zij waren er zeer tevreden mee.
Een klein gebaar voor zo'n prestatie. Daarna is zijzelf iets gaan eten.
Toen zij terugkwam was ik in een diepe, zoete slaap want ik lag zelfs
te lachen in mijn slaap. Het zal een leuke droom geweest zijn. Later in
de namiddag is er een meisje langsgeweest die haar muziekale kunsten
kwam tonen. Ik moest haar mee begeleiden op de tamboerein en de
xylofoon. Ook mijn mama heeft mee muziek gemaakt. En samen liedjes
gezongen van Thor, Spring, Ik heb de zon zien zakken en een liedje over
spaghetti.
Deze avond heb ik nog even op mijn game boy gespeeld en daarna een film
van Garfield gekeken. Om 21u. is mama samen met papa vertrokken naar
huis. Slaapwel allemaal.
Donderdag 25 oktober 2007
Deze morgen was ik al vroeg wakker. De kinesiste is langsgeweest
en voor het eerst na lange tijd juf Ilse.Wij waren maar juist gestart
met onze wiskundeles en het werd al onderbroken. Ik moest vervroegd
naar de echografie voor de echo van mijn buikje. Ik was maar net terug
van de echo als mama toegekomen is. Ik heb samen met mama eventjes
Yatzee gespeeld en daarna in de speelgoedboekjes van bij de reclame
gekeken om te zien wat ik voor Sinterklaas allemaal ga vragen. Ik ben
er nog niet echt uit, veel te veel keuze. Deze namiddag heb ik dan een
DVD van Samson en Gert gekeken en een kort dutje gedaan. Ik had toch
weer hevige buikpijn. Toen ik mijn pijnstiller voor mijn buikje
gekregen had, ging het toch weer even beter. Tot een paar uur later de
pijn opnieuw de kop opstook. Dit komt omdat ik altijd 6 uur moet
wachten vooraleer ik opnieuw pijnstillende medicatie voor mijn buikje
krijg. Deze namiddag is dokter Annelien nog langsgeweest. Het resultaat
van de echo was wel goed. Mijn lever leek in orde en het stukje van de
pancreas dat ze konden zien ( de pancreas is moeilijk zichtbaar op een
echo omdat die redelijk ver naar achteren ligt) leek ook wel ok. Nu
gaan de dokters maandag een beenmergpunctie doen en afhankelijk van dat
resultaat, gaan ze de verdere behandeling bepalen. Deze avond heeft de
verpleegster ook mijn urinesonde verwijdert. Ik heb toen hard geweend
omdat ik schrik had. Maar uiteindelijk was ze eruit voordat ik het
besefte. Deze avond zijn nonkel Yves, peter Tom en Marianne en Marc (
ouders van tante Ellen) langsgeweest. Van Marc en Marianne heb ik een
gezelschapsspelletje gekregen nl. Dokter Bibber. Dat ga ik morgen samen
met mama spelen, nu was ik al te moe. Peter Tom had een ingekaderde
foto van mijn nichtje Noa bij, dit had ik een tijdje geleden gevraagd
aan tante Ellen, en ook onderbroekjes van Cars. Dank je wel allemaal
voor de leuke kadootjes.
Vrijdag 26 oktober 2007
Vannacht heb ik goed geslapen. Deze morgen heb ik met juf Ilse
een spelletje gespeeld met legoblokjes. Dus nog niet echt hoeven te
rekenen of taal doen. Dit is voor na de herfstvakantie. Aan iedereen
een toffe vakantie toegewenst. Ook is de kinesist langsgekomen en deze
voormiddag heb ik met mama een spelletje gespeeld. Wel niet voor lang
want ik kan het maar een kwartiertje volhouden. Daarna heb ik het
knutselwerkje voor bonnie en bompa gemaakt. Het was nog niet helemaal
klaar, ik moest nog wat kleuren maar dit heeft mama deze namiddag voor
mij afgewerkt. In de namiddag heb ik wat televisie gekeken en een DVD
van de Avatar. In de vroege avond heeft de verpleegster mijn drain voor
het vuile vocht in mijn buik, eruit gehaald. Dus weeral een draad
minder. Deze weekend moet ik nog zeer veel rusten maar dit lukt mij
niet altijd goed. Deze avond kreeg ik weer veel buikpijn en ondanks de
pijnstiller wou het niet overgaan. De dokter heeft dan beslist om mijn
sondevoeding te veranderen, misschien konden mijn darmen deze zware
voeding nog niet goed verteren. Tot morgen.
Zaterdag 27 oktober 2007
Deze morgen is papa eerst naar mij toegekomen, dan kon mama wat
langer slapen. Hij had tekeningen meegebracht van mijn teamgenootjes
van de basket en ook een kaartje van Quince. Bedankt voor het kaartje
en de mooie tekeningen. Ik heb dan samen met papa een
gezelschapsspelletje gespeeld. Na de middag is Sabine langsgeweest om
samen met mij wat te knutselen. Wij hebben een gevaarlijke duivel
gemaakt en ondertussen is mama toegekomen. Dan kon papa naar huis om
wat te rusten.
Mama had twee kadootjes bij. Eén van de buurvrouw van Bonnie,
Martine, het was een leesboekje en een kadootje van Aquill. Woooow een
puzzel van Cars van 250 stuks voor 8+ jaar maar dat zal mij wel lukken,
ik puzzel heel graag omdat ik dat goed kan. Bedankt allemaal voor de
leuke geschenkjes. Ook het schriftje van mijn klasgenootjes is weer
toegekomen bij mij, tof zeg dat verslagje van een hele schoolweek. Zo
kan ik perfect volgen wat er allemaal in de klas gebeurd. Deze keer
hadden Niki en Olivier er iets ingeschreven. Ook heb ik een kaartje
gekregen van Jerom en zijn familie en ook een tekening van het
buurjongetje van bonnie. Allemaal hartelijk bedankt. Zo ondertussen is
het weer avond en de buikpijn begint terug zijn kop op te steken. Dus
ik ga maar vlug wat proberen te slapen. Slaapwel.
Zondag 28 oktober 2007
Gisterenavond voelde ik mij niet zo goed, heb nog moeten braken
van de medicamentjes voor mijn sondevoeding. Heb deze nacht niet goed
geslapen. Telkens de verpleegster een kijkje kwam nemen, lag ik wakker.
Ik heb ook koorts gehad deze nacht.
Vandaag gaat het terug wat beter, juist af en toe buikpijn maar het is
nog verdraagzaam. Heb deze morgen met papa televisie gekeken en een
spelletje Doolhof gespeeld. Rond de middag is mama dan ook gekomen,
mama en papa wisselen elkaar af in het weekend. Heb
met
mama ook spelletjes gespeeld, Dr. Bibber en Plaag me niet. Daarna terug
maar wat televisie gekeken en de mailtjes beantwoord. Ik zou wat moeten
rusten maar dat lukt mij niet zo goed. Ik heb voor de eerste keer twee
hapjes van een cake-je gegeten. In de late namiddag begon mijn buikje
terug meer pijn te doen. De verpleegster heeft mij dan rond 17u. een
medicamentje gegeven. Nog geen uurtje later ben ik in 't slaap
gevallen. Ondertussen zijn bonnie en bompa op bezoek geweest, bonnie is
op de gang gebleven want zij heeft een verkoudheid. Ook Stefan en Els (
neef en nicht van mijn mama) waren erbij om mij een bezoekje te
brengen. Maar daar heb ik spijtig genoeg niets van gemerkt. Zij hadden
kadootjes bij voor mij maar die zal mijn mama mij morgen dan wel geven.
Dus een leuk vooruitzicht voor morgen.
In de vroege avond deed mijn buikje weer ongelooflijk pijn en ik had
ook koorts. De medicatie hielp mij niet echt. Daarom is de dokter erbij
geroepen. De dokter vreesde dat er een infectie in mijn buikje was
ontstaan ten gevolge van de pancreasontsteking. De pancreas scheidt
verteringsenzymen af en door de ontsteking zijn die in mijn buik
terecht gekomen en vormen nu abcessen die ofwel aangeprikt moeten
worden ofwel operatief weggesneden worden. Hiervoor hadden de dokters
mijn mama en papa reeds vroeger al verwittigd. Morgenvroeg zou er een
scan genomen worden van mijn buik om te zien of hun vermoeden correct
was. De dokter wilde wachten tot morgenvroeg omdat dan de gehele
medische staf aanwezig is en er beter overleg gepleegd kan worden. Dus
afwachten tot morgen.
Maandag 29 oktober 2007
Toen ik wakker werd, had ik de kadootjes al opgemerkt die
verstopt waren achter het tafeltje. Toen mijn mama toekwam was ik al
naar de scan geweest en de verpleegster had mij juist gewassen. Dus nu
eindelijk mijn kadootjes openmaken. Dank u Stefan en Els en Arne en
Laure ook natuurlijk voor de leuke bouwdoos. Ook nog een leuke
Lamborghini-pet van tante Jeaninne en nonkel Jan ( tante en nonkel van
mama) en een rugzakbeertje gevuld met snoepjes van Lucie en Nico. Voor
de snoepjes moet ik nog even wachten.
Bedankt allemaal van de leuke kadootjes. Een beetje later kwam de
dokter met de uitslag van de scan. Hun vermoeden was correct. Er zaten
twee abcessen in mijn buik en daar moest iets aan gedaan worden. Dus
hebben ze mij opnieuw in 't slaap gedaan om terug twee drains in mijn
buikje te steken zodat het vocht uit de abcessen kon wegvloeien.
Terzelfdertijd heeft dokter Annelien een beenmergpunctie gedaan, dan
voelde ik er niets van. Alles is goed verlopen. Ik moest daarna wel
terug naar intensieve zorgen, voor observatie. Als alles goed gaat, mag
ik morgen terug naar mijn kamertje. 's Avonds zijn de cliniclowns nog
bij mij langsgeweest. Wat was dat weer lachen, die gekke kuren die zij
uitsteken, echt de moeite. Ook is dokter Veerle nog langsgeweest op
intensieve met de uitslag van de beenmergpunctie. De kwaliteit van het
staaltje beenmerg was zeer goed, zodat het resultaat vrij
representatief is. Er was geen verhoogd aantal blasten in mijn beenmerg
aanwezig. Dit geeft de dokters wat extra ruimte om mij eerst voldoende
te laten genezen van mijn buikje en dan pas verder te gaan om de
leukemie te bestrijden. Tot morgen.
Dinsdag 30 oktober 2007
Ik heb niet zo goed geslapen deze nacht. Er is hier altijd wel beweging
op intensieve zorgen en ik lig nu op een gewone plaats en niet meer in
een aparte isoleerkamer zoals voorheen. Om 10u. was mama daar. Wij
hebben samen wat verteld en televisie gekeken. Hier kan je anders
weinig doen. Wat keek ik er naar uit om terug te keren naar 3K6 maar de
dokters hebben beslist om mij nog één nachtje hier te
houden. Zij willen zien hoe mijn buikje reageert als ik terug wat eet.
En ook omdat het zo druk was op 3K6 en op PICU (intensieve zorgen)
hadden ze mijn plaats niet direct nodig. Morgenvoormiddag zou ik dan
terugkeren naar mijn kamertje. Ik heb deze avond drie lepels
tomatensoep gegeten en een klein hapje van een boterham. Maar het
smaakte mij niet echt. Om 19u.20 lag ik al te slapen, mama is dan maar
naar huis gegaan. Om 22u. kregen mama en papa telefoon van de PICU. Het
was om te verwittigen dat ik op dat moment onderweg was naar mijn
kamertje. Ik heb er zelf niets van gemerkt want ik lag te slapen. Deze
nacht toen ik even wakker werd, zag ik het dat ik terug in mijn
vertrouwde kamertje was. Leuk zeg, toch vroeger dan verwacht.
Woensdag 31 oktober 2007
Ik heb een goede nacht gehad. Deze morgen is de kinesist
langsgeweest, ik heb nog altijd wat problemen om mijn slijmpjes los te
maken. Met mama heb ik dan een spelletje Wie is het? gespeeld. Wat had
ik een honger rond de middag. Had al drie dagen niet meer gegeten. Na
de middag hebben ze terug sondevoeding opgestart en in de namiddag
mocht ik dan van de dokter uiteindelijk een beetje eten, wel vetarme
voeding, daarmee bedoelen de dokters geen frietjes, geen croque
monsieur, ... Ik heb dan 1/3 van een cake-je gegeten. In de
namiddag heb ik met An ( de psychologe) en mama twee
halloween-sleutelhangers geknutseld.
Daarna is Inge, de muziektherapeute langsgeweest om samen met mij
muziek te maken en te zingen. Op dat moment kwamen bonnie en
bompa en ook nonkel Jan (nonkel van mama) op bezoek. Ik had in
één klap een
gans orkest en ik was de baas. Ik had heel veel groetjes van tante
Jeaninne (tante van mama). Zij kon helaas zelf niet meekomen omdat
tante Jeaninne ook in het ziekenhuis UZ Gent ligt. 's Avonds was ik
heel moe en mama is dan
maar om half acht naar huis gegaan zodat ik dan snel kon slapen.