Jeetje wat gaat de tijd snel…voor jullie, maar ook voor ons.

We zijn al terug op de “Islands in the sun” en er is zoveel te vertellen over hetgeen allemaal gebeurd is sedert juli 2005 tot nu oktober 2005. Waar kunnen we beginnen?  Waar we geëindigd zijn…tja met hurricanes. Jullie hebben het allemaal kunnen volgen in het nieuws…Katrina…Rita, maar deze stormen zijn niet de enige boosdoeners geweest! Als jullie meer willen weten over de namen die gegeven worden aan tropische stormen, hun ontstaan, het pad die ze volgen…. raden we jullie aan naar onze vorige site (klik hier voor vorige site ) (klik op “link naar onze vorige site”) te gaan en het laatste verslag tot eind juli 2005 te lezen. Dit jaar is echt een uitzonderlijk jaar geweest. Granada bijvoorbeeld werd de laatste eeuw niet meer getroffen door tropische stromen. “Ivan” (07 sept 04) en “Emily” (07 juli 05) maakten van deze statistieken gehakt door in minder dan 1 jaar twee maal het zelfde eiland “under the belt” te treffen. Reden genoeg opdat verzekeringsmaatschappijen de Caribbean definitief uit zouden sluiten uit hun polis, tijdens het hurricaneseizoen. Net zoals die van ons, trouwens! Jullie kennen het verhaal wel: “paraplu tegen de regen enkel als de zon schijnt”. Nagelbijtend hebben we van “Emily” (begin juli) tot …nu zitten we al aan de T… en het is nog niet helemaal gedaan, storm voor storm gevolgd. Sommige werden hurricanes, andere gingen gewoon weg. Opmerkelijk is dat degene die het meest in de pers kwamen, de beruchte Katrina en Rita, eerden ontstaan zijn boven de Bahames ipv de typische Kaap Verdische storm tracks te volgen. Anyway…dit jaar zijn zowat alle records gebroken qua kwantiteit en qua kwaliteit van de tropische stormen. Reeds in mei wisten we dat het een abnormaal jaar ging worden maar dat het zo erg ging zijn…Nu nog, elke dag, gaan we het internet af om te zien hoe het weer op de oceaan zich gedraagt.
Het eeuwen oude liedje: “July standby, August you must, September remember, October all over “ is helaas ook niet meer van toepassing. Wie meer informatie over hurricanes wil, mail ons gerust, we zijn er tegen wil en dank een beetje meer over te weten gekomen. Aanraders zijn:  www.weather.com (klik naar “maps”, dan naar de sectie “oceans” en bekijk “Atlantic Ocean” kaart, of www.caribwx.com, (klik naar “marine” en lees hoe het weer zich hier gedraagt, inclusief goede weervoorspellingen voor de ganse Caribbean). Of anders de site van het NHC (National Hurrivane Center) van het NOAA.
Genoeg nu over deze enge dingen en verder met ons leven. Na onze thuiskomst waren we verplicht een kleine drie weken bij onze webmaster en zijn bevallige echtgenote, mijn “schoonzus” in te trekken. Ik leerde er in de plaats van een buitenboordmotor te starten omgaan met een grasmachine. Jeetje, dat gras groeit sneller dan het wier aan een boot zonder antifouling. Om een lang verhaal kort te houden, Koen en Ilse hebben ons uitstekend opgevangen, in het duistere, donkere, koude regenachtige België, want ook juli leek weer een typische Belgische zomermaand te zijn.     Augustus zou beter worden…wishful thinking yee man! No shit man, drie dagen zon en dan nog net wanneer we onze webmaster zijn oprit en terras in klinkertjes zouden gaan leggen. Een “minder oprechte” leverancier van “stabilisée” leverde echter een mix van cement en…ongespoeld duinenzand (vol zeezout nog dus) zodat we twee dagen later in de gietende regen alle 12.000 klinkertjes er weer mochten uithalen…wat een doffe ellende in het losse duinenzand … Maar we zijn weer in ons Belgen landje. Ongelooflijk waar men zich hier mee bezighoud, ik kan het echt niet nalaten en paar voorbeelden te geven: een 70jarige dame krijgt 125 Euro boete om een confituurpotje “met deksel” in een glascontainer te deponeren ( breng je al eens je glas weg naar de container) - een verpleegster die op straat een man door hartaanval getroffen reanimeert, krijgt een parkeerboete terwijl de verbaliserende agent het reanimeren toekijkt - ten strengste verboden op een golfbreker krabben te vangen…verdrinkingsgevaar - flitsen aan de schoolpoort nu er zone 30 km/u is, vooral tijdens de vakantie en in het weekend waar een simpele (beter geformuleerde) wettekst toch al niet goed voor zou zijn (wordt later ge(her)evalueerd door onze minister van verkeer…na incasseren van enkelen tonnen euro’s). Laat de mensen toch… en stap af van het principe ”jullie moeten niet denken, wij denken wel voor jullie, we moeten jullie toch tegen jezelf  beschermen, anders loopt het verkeerd met de samenleving”, maar ondertussen legaliseren we wel drugs, een veel aan ons gestelde vraag. Maar begin augustus hadden we ons appartement terug, en na een korte verhuis waren we snel weer “geïnstalleerd” in ons huisje, vlakbij de “North Sea”. Daar stelden we vast dat onze kelderdeur een gat van 15cm erbij gekregen had, Inge haar fiets gestolen was, en onze auto was gemolesteerd omdat men het wagentje niet heeft kunnen stelen…tja zonder batterij erin. 
Maar even terug naar wat er als positiefs gebeurde tijdens ons verblijf. September was een prachtmaand! Het weer op zich maakte alle ellende goed van juli en augustus, spijtig genoeg voor de schoolgaande jeugd. Het was zaaaalig op het strand, warm, zacht briesje (licht thermische windje) en vooral rustig en kalm.
Het eerst weekend zeilde ik dan nog het Belgische kampioenschap CRC (Cruiser Rating Class) met Eric zijn prachtige Spirit 425. Bizar is wel dat die metingen nogal uiteenlopen voor bepaalde boten van een zelfde klasse, (een oud zeer van toen ik IOR zeilde en dus nog steeds zo), zo blijft blijkbaar de oudste boot nog steeds de beste optie (moeten we even over nadenken met die van ons) en worden spinakkers en andere zeilen niet nagemeten op grootte. Een spinakker is een spinakker, is die nu 100m² of 140m², een genua van 175% of eentje van 130%, de penalisatie is dezelfde. Nou ja, het eerlijkste blijft het eenheidsklasse zeilen. Maar, twee prachtige weekends gehad in de diverse jachtclubs van Blankenberge…met een heerlijke keuken, een toffe sfeer en echte zeilers aan de bar!Tja, volgend hoofdstuk in ons leven … ons huwelijk. We hadden gedacht van: “ja, zoiets komt wel voor elkaar in twee maanden (hier in de Carib kun je huwen op twee dagen)” maar niets is minder waar! Er komt gigantisch veel bij te kijken: stadhuis, kerk, feestzaal, muziek, auto’s, uitnodigingen,… De Kerk daarin tegen was veel gemakkelijker, ondanks het feit dat we niet in onze parochie huwden, maar in het pittoreske OLV Ter Duinen kerkje (waar onder andere James Ensor begraven is), bleek dit geen probleem te zijn voor de EH pastoor. Muziek en misboekje maken…Inge heeft er echt haar tijd ingestoken en alles verliep vlekkeloos. Zelfs het spreek gestoelte was in de vorm van een…bootje. Voor ons wettelijk huwelijk had 1ste Schepen Hilde Veulemans van Oostende haar beste “sailing outfit” aangetrokken en zo zijn we ook voor de “fiscus” officieel gehuwd. Tussen beide “huwelijken” in zeilden Inge en ik de prachtige “Brexan” over van Blankenberge naar Nieuwpoort in een 24°C op een vlakke zee met 12kn wind….alleen de palmbomen ontbraken.
De volgende dag ging het feest door in de Jachtclub van Nieuwpoort (WskLuM), en ondanks het vroege uur, en de rond onze inmiddels herstelde en opgesmukte (lees met blikken en linten versierde (Jurgen en Frank)) MGB draaiende en zingende vriendinnen van Inge (Anja en Mieke), hebben de “pakkemannen” tijdens een alcoholcontrole van 178 voertuigen ons toch niet te pakken gekregen en is iedereen veilig en zonder extra kosten thuis geraakt.
De “day after” was …op het strand. Niet is zaliger dan uitzweten onder de (zwakke) september zon en dan in de (koele) Noordzee te gaan afkoelen.  
De rest van maand ging ik bij springtij garnalen vissen, maar wat te vroeg in het jaar want begin oktober zitten de echte grote garnalen pas onder de kust. Slibtongetjes maakten echter veel goed. Het weer was zo goed dat ik zonder “wet suit “ kon vissen tot 24 september, tot het weer wat omsloeg. Ik hou echter mijn hart vast wat men van plan is onze kustzone. Nu al door het opspuiten van havenzand- en schelpen krijgen onze stranden een korrelig effect. Er is geen zand meer, enkel schelpen en de zee eist zijn deel terug, wat “kellen” en artificiële (on)dieptes maakt. Lokale politici zeggen dat dit een tijdelijk probleem is, maar ik vis daar al sedert begin de jaren ’70, en het loopt verkeerd af. Iedere oudere visser zegt hetzelfde. OK we vangen momenteel veel tongen omdat die in zulk zand jagen, maar hetgeen ze opjagen zal zijn biotoop verliezen en dan….Om dit hoofdstuk al te sluiten: met een vreemd gevoel gaan we terug naar “the islands in the sun”. Het leven in België is niet slecht maar maken we het niet te complex.? Is niet alles onder éénzelfde noemer te plaatsen?…Geld, zoveel en zo snel mogelijk, en bij voorkeur uit de zak van het werkende deel van de bevolking,… en de ganse regelneverij, administratie als instrument…het leven kan echt zoveel eenvoudiger zijn. We kunnen echt veel meer leren van de mensen hier dan zij van ons…
We willen zo snel mogelijk terug naar de eilanden, maar ook onze Belgische stranden “hadden” iets magisch…Willen jullie alleen zorgen dat ook onze kleinkinderen mogen gaan vissen, mogen  krabben vangen, mogen op zee zeilen…. Er is echt nog heel wat werk aan de winkel thuis! Maar we leven op hoop

Brexan Crew

Concurenten Brexan

Dirk garnaalvissen