CHRONISCHE ZIEKTEN

Ü Terug naar trefwoordenlijst

Voordracht van Dr PROESMANS

van 17 februari 2001

Nutritionele en Orthomoleculaire aanpak
Holistische methode
Schildklier-Hormoon
Bijnierschors-Hormonen
Leverfuncties
Gezonde voeding
Voedingssupplementen
Spijsvertering
Lichaamsbeweging
Slaappatroon
Bloeddruk
Behandeling
Veel gebruikte medicamenten
Patiënten vragen - Dr PROESMANS antwoordt

 

NUTRITIONELE en ORTHOMOLECULAIRE AANPAK

Ortho is het Griekse woord voor juist. Het gaat er hier om van de juiste hoeveelheid vitaminen, mineralen, essentiële aminozuren, essentiële vetten,... in het lichaam te brengen langs voedingssupplementen. Het doel is zoveel mogelijk organen en functies in het lichaam in optimale conditie te brengen zodat het in staat is de chronische ziekte spontaan te boven te komen en de door de ziekte aangerichte schade te herstellen. In de vele gevallen waar medicamenten en behandelingen toch nodig zijn, wordt de werking daarvan bevorderd door die optimale lichaamsconditie zodat de genezing sneller gaat en de uiteindelijke afloop beter is. Uiteraard voorkomt ze en geneest ze ziekten die te wijten zijn aan een tekort in de voeding.

 

DE HOLISTISCHE METHODE

Bij chronische ziekten neemt men eerst de oorzaak weg en behandelt men het defect orgaan of de defecte functie, in zoverre die dingen gekend zijn. De Holistische Methode bestaat erin van ondertussen het verband na te kijken tussen het lichamelijk en het geestelijk gebeuren bij de patiënt, tussen zijn voeding, rookgedrag, beweging,... en het gebeuren in de verschillende organen van zijn lichaam en tussen deze elementen en de gebreken in de functies in zijn lichaam. Dat doet ze om effectiever te kunnen tussenkomen met correcties in voedingsgewoonten, rookgedrag, lichaamsbeweging, slaappatroon,...

Het onderzoek besteedt vooral aandacht aan:

alsook aan:

De technische onderzoeken bestaan vooral uit bloed en urine onderzoeken met speciale aandacht voor:

De Holistische Methode behelst een reeks therapieën, waaronder een van de voornaamste de Nutritionele en Ortho-moleculaire Aanpak is. In de behandeling is dat een van de steunpilaren die we vandaag in het bijzonder bespreken. Ook andere steunpilaren als het optimaliseren van de bloedstroom met zijn lever en nierfuncties en van de endocriene klier functies zullen we even aanraken. In feite kunnen alle andere medicamenten en behandelingen uit de geneeskunde, indien nodig, aangewend worden.

Besluit: Terwijl de Medische Wetenschap er nog niet in geslaagd is de ziekteprocessen op te helderen, zodat men niet weet op welk punt precies tussen te komen, richt de Holistische Methode zich op het in optimale conditie brengen van het lichaam opdat het zich tegen de ziekte zou kunnen weren. Dat doet ze vooral, maar niet alleen, met correcties aan te brengen in voeding, leefgewoonten, lichaamsbeweging, slaappatroon,... na een studie over het verband tussen deze en de ziekte van de patiënt.

 

SCHILDKLIER-HORMOON

Dat noemt thyroxine en regelt de stofwisseling. Het werkt ter hoogte van de mitochondrieën, organellen die aanwezig zijn in elke cel van het lichaam en waarin alle essentiële onderdelen van de cel, na een paar dagen of enkele weken gebruik, volledig afgebroken en terug opgebouwd worden. De snelheid van die stofwisseling wordt dus geregeld door thyroxine. Dat wordt aangemaakt in de schildklier en bevat jodium. Daarvan bedraagt ons dagelijks verbruik zowat 50 tot 70 µg.

Jodium is aanwezig in zeewater, zeezout, vochtige zeelucht, en zit vooral in vis en zeewier. Wij vinden het in onze voeding bij het eten van vis, eenmaal of tweemaal per week. Dat is nog te weinig. Om een optimale aanmaak van thyroxine te verkrijgen, is onze dagelijkse behoefte 150 µg jodium. Bij de meeste mensen is de inname van jodium te laag en produceert de schildklier iets te weinig thyroxine. Het bloedonderzoek geeft dan een resultaat dat wel tussen de maximum en minimumwaarde ligt, maar dicht bij de minimumwaarde: men spreekt van subklinische hypothyroidie. Dat geeft een iets te trage stofwisseling in de lichaamscellen. Die situatie is niet goed, zeker niet voor iemand die een of ander ziekte moet te boven komen. Een optimale stofwisseling of zelfs een stofwisseling langs de hoge kant is dan te verkiezen.

Ook een subklinische hypothyroidie wordt door de patiënt opgemerkt, want dat geeft vermoeidheid, kouwelijk gevoel, droge huid, haarverlies, broze nagels, steeds opnieuw opflakkerende infecties aan de luchtwegen, vaginale schimmelinfecties, obstipatie en fertiliteitproblemen. Bij 8 op de 10 vrouwen met steeds terugkerende vaginale schimmelinfecties kunnen deze gestopt worden na inname van jodium.

De medicatie bestaat uit jodiumtabletten, kelptabletten met een dosis van 200 tot 300 µg. Indien nodig wordt ook het hormoon zelf, thyroxine, gegeven in tabletten van 100 µg. Het ministerie van volksgezondheid heeft projecten om jodium toe te voegen aan meel en aan zout. In Nederland en de USA wordt het gedaan, in het belang van de volksgezondheid.

 

BIJNIERSCHORS-HORMONEN

Dat zijn vooral hydrocortisone en in mindere mate verschillende androgenen en oestrogenen.

Hydrocortisone = cortisol regelt het suikergehalte in het bloed en de zouthuishouding. Suiker in het bloed geeft energie en met het zoutgehalte wordt de bloeddruk geregeld.

Slecht functionerende bijnieren geven de volgende symptomen: vermoeidheid, hypoglycemie, verminderde stress tolerantie (gevoel van totale uitputting na een normale dagtaak), behoefte om overdag te gaan liggen en te rusten, regelmatige behoefte aan een zoetdrankje om de suiker in het bloed te verhogen, gemakkelijk beginnen te zweten, lage bloeddruk, gemakkelijk flauwvallen.

Dikwijls worden ze veroorzaakt door stress. De bijnieren maken de anti-stress hormonen (adrenaline en hydrocortisone) en als ze jarenlang door fysische en/of psychische stress continu gestimuleerd worden, raken de bijnieren uitgeput. Reeds na 1 of 2 jaar worden die hormonen dan onvoldoende geproduceerd.

Bijnieren verbruiken veel vit C en vit B. Vit C is er te weinig in de voeding, tenzij we 5 stukken fruit per dag eten. De medicatie bestaat uit vit C, vit B en soms hydrocortisone.

De hydrocortisone gegeven in de dosissen die door de bijnieren worden aangemaakt, heeft uiteraard geen bijwerkingen. De bijwerkingen verschijnen alleen bij langdurige inname van zeer hoge dosissen.

Men zal ook hier geraffineerde koolhydraten vermijden: suiker, meel, witte pastas, witte rijst.

 

LEVERFUNCTIES

De lever verricht een aantal taken in dienst van de spijsvertering, als de aanmaak van gal en de aanmaak van verschillende vetten en aminozuren. Maar haar belangrijkste taak is het ontgiften van alles wat in het bloed terechtkomt: endogene en exogene toxinen.

Endogene toxinen zijn afbraakproducten:

Exogene toxinen zijn:

Uiteindelijk voert ze die af met de gal. Wordt ze overbelast met die giftige stoffen of werkt de lever niet optimaal (bijvoorbeeld door te geringe aanvoer van de voedingstoffen die de lever nodig heeft voor een optimale werking) dan blijven die giftige stoffen in het bloed.

De patiënt krijgt daardoor: vermoeidheid, reuma, hoofdpijnen, verminderde weerstand, problemen met de spijsvertering,... alsook een verhoogde kans op kanker.

Een optimale werking van de lever vereist:

1. het vermijden van overbelasting door:

2. de aanvoer van de nodige voedingsstoffen voor de lever – natuurlijke en voedingssupplementen:

3. vooral de inname van voldoende anti-oxidanten: vit E, vit C, selenium, liponzuur, carotenoïden.

4. kruidenextracten: sylimarine uit marine distel, cynarus scolymus uit artisjok, curcuma, boldo

Ik heb de drie voornaamste vermeld maar er zijn nog een reeks andere functies en organen die verzorging vereisen.

 

GEZONDE VOEDING

We beschouwen de voeding als een middel om het lichaam te voorzien van de nodige stoffen om de organen optimaal te laten functioneren.

Een basis-voeding bestaat bijvoorbeeld uit, per dag:

en in matige hoeveelheid

Men eet zoveel mogelijk ongeraffineerd voedsel: geen suiker, geen wit brood, geen witte rijst en geen witte pastas. Wie bijvoorbeeld veel suiker eet, verbruikt veel kalk en verliest die in de urine. Om dat verlies te compenseren, moet men grote dosissen kalk innemen, zelfs meer dan in een optimale voeding aanwezig is. Men eet dus best geen suiker.

Bereiden kan bestaan in verzuren met melkzuur-bacteriën en in koken, om giftige stoffen in de rauwe producten te vernietigen alsook om nuttige stoffen vrij en opneembaar te maken.

Men zal dus steeds letten op de juiste bereiding: brood wordt door en door gerezen met zuurdesem of een gist om de schadelijke phytine van tarwemeel te vernietigen.

De rode kleurstof "lycopene" van tomaten, paprika’s,... is een desoxidant, die beschermt tegen longkanker, prostaatkanker,... Onderzoek heeft uitgewezen dat mannen die veel tomaten eten, bijvoorbeeld bij spaghetti, 50% minder kans hebben op prostaatkanker. Daar zijn de tomaten dus wel gekookt, wat de lycopene vrij en opneembaar maakt.

Met melkzuurbacteriën bereidt men zuurkool en uiteraard ook zure melk. Gefermenteerde melkproducten als yoghurt en kwark zijn bereid met melkzuurbacteriën, liefst van het type bifidus die een van de beste bacteriën is in een goede darmflora. De voedingsstoffen van melk, ook kalk, kunnen alleen opgenomen worden als de melk zuur is. De bereide melkproducten voor kinderen zijn alle gefermenteerd. Men drinkt alleen zure melk en eet alleen gefermenteerde melkproducten.

Hard braden vormt veel schadelijke stoffen in het voedsel en is af te raden.

 

VOEDINGSSUPPLEMENTEN

Het komt er in de eerste plaats op aan goed te eten.

Er zijn weinig mensen die alle regels van de optimale voeding volgen. Het veelal bereide voedsel dat in de winkels ligt, moedigt dat ook niet aan.

De intensieve teelt (tomaten, komkommers, paprika’s,... op waterbed) levert groenten met minder vitaminen en mineralen. Door het veelvuldig gebruik van herbiciden, pesticiden en kunstmeststoffen als fosfaten worden mineralen gebonden en uitgespoeld naar het grondwater. De hoeveelheid magnesium,... en sporenelementen als selenium, koper, zink,... in het voedsel is de laatste 50 jaar met 50% verminderd.

Mensen die in stress situaties leven, verbruiken meer vitaminen en mineralen dan een optimale voeding aanbrengt.

Er zijn ziekten die voorkomen worden door inname van een optimale (hogere) dosis vitaminen, mineralen en andere voedingssupplementen. Een pharmacologische dosis daarvan heeft een geneeskrachtig effect bij andere ziekten.

De voedingssupplementen brengen het lichaam in een optimale conditie zodat het beschermd is tegen kanker, aderverkalking, verouderingsprocessen,...

 

Voedingssupplementen

voorkomen en genezen ziekten

Dat kan het best aangetoond worden aan de hand van wetenschappelijke publicaties. Er zijn talloze onderzoeken gedaan en duizenden studies gepubliceerd die aantonen dat een aantal ziekten kunnen voorkomen worden door het gebruik van optimale dosissen vitaminen en mineralen, en dat de kans op een herval na behandeling van kanker, hartziekten,... kan verminderd worden door hogere dosissen.

Ik vermeld hier, als voorbeeld, enkele belangrijke artikels die gepubliceerd zijn in gerenommeerde tijdschriften.

1. De kans op een herval na een hartinfarct wordt verminderd door foliumzuur (vit B9).

De kans op een hartinfarct wordt medebepaald door het gehalte van de risicofactor homocysteine in het bloed. In Zweden gaf Prof Landgren F, in een proef met 68 patiënten met een hartinfarct, 2 ˝ tot 10 mg foliumzuur (vit B9) aan de helft van de patiënten. Na 6 weken was bij hen de risicofactor met gemiddeld 27% verminderd. Bij de andere helft van de patiënten, die geen extra foliumzuur kregen, was de risicofactor zelfs gestegen met 4%.

J Intern Med 1995 Apr; 237(4):381-8

2. Vrouwen die alcohol consumeren, verminderen hun risico op borstkanker door inname van een extra dosis foliumzuur. Deze dosis foliumzuur vindt men niet in onze voeding, ook niet in een optimale voeding, en ze moet dus als voedingssupplement ingenomen worden.

Alcohol breekt foliumzuur af. Prof Zhang S en zijn medewerkers volgden gedurende 16 jaar 88.818 vrouwen, ook voor wat betreft hun voedingsgewoonten. Van hen kregen 3.483 borstkanker. In de groep die alcohol gebruikten (vanaf 2 glazen wijn per dag) was het aantal gevallen van borstkanker het grootst. Maar bij degenen onder hen die extra foliumzuur hadden ingenomen, was het aantal borstkankers dan weer kleiner en gelijk aan de normale aantallen.

JAMA 1999 May 5;281(17):1632-7

3. Vit B6-supplement vermindert de kans op hart –en vaatziekten.

In Amerika volgde de ploeg medewerkers van Prof Rimm EB gedurende 14 jaar 80.082 vrouwen. In die tijd kregen 658 van hen mildere hartklachten en 281 anderen hadden een fatale afloop. Onder diegenen van hen die vit B6-supplementen ingenomen hadden, was het aantal gevallen met fatale afloop het geringst.

JAMA 1998 Feb 4; 279(5)359-64

4. Vit C (600 tot 1000 mg/dag) bij sporters vermindert de kans op een verkoudheid met de helft. Vit C stimuleert het afweersysteem.

Intensief trainen, zoals elke zware inspanning, verhoogt de kans op een verkoudheid. Prof Hemila H van Finland noteerde het aantal gevallen van verkoudheid bij 3 groepen: schoolkinderen op ski-kamp in Zwitserland, militairen op oefening in Canada en deelnemers aan een marathon van 90 km. In de drie groepen was de kans op een verkoudheid bij diegenen die vit C-supplementen namen slechts de helft van de kans bij de anderen.

Int J Sports Med 1996 Jul; 17(5):379-83

5. Vit E werkt levensverlengend.

In Amerika volgden Prof Losonczy KG en medewerkers 11.178 bejaarde personen tussen 67 en 105 jaar gedurende 10 jaar. In die periode stierven 3.490 van hen. Zij die gelijktijdig vit E en vit C namen, leefden het langst.

Am J Clin Nutr 1996 Aug; 64(2):190-6

6. Megadosis vitaminen bij blaaskanker reduceert het aantal patiënten die hervallen tot de helft.

Herval komt bij blaaskanker heel gemakkelijk voor. In een proef op 65 patiënten met blaaskanker gaf Prof Lamm DL aan de helft van hen een megadosis vitaminen (A, B6, C en E, en zink). Na 5 jaar was het aantal patiënten bij wie de kanker teruggekomen was, in de groep met de megadosis vitaminen slechts de helft van het aantal in de andere groep.

J Urol 1994 Jan; 151(1):21-6

7. Selenium vermindert de kans op prostaat-, long- en darmkanker met de helft.

In een samenwerking van 7 klinieken werden 1312 patiënten met huidkanker door Prof Clark LC in twee groepen gesplitst. Een groep kreeg 200 µg/dag selenium gedurende 4 ˝ jaar. 6 jaar later bleek het selenium geen invloed te hebben op het aantal huidkankers, maar wel op het aantal prostaat-, long- en darmkankers. Dat aantal was in de selenium-groep slechts de helft van het aantal in de andere groep.

JAMA 1996 Dec 25; 276(24):1957-63

Het aantal dergelijke artikels, dat reeds vele duizenden bedraagt, groeit nog steeds aan. Een ervan wil ik U nog geven om aan te tonen hoe dokters hartspecialisten erover denken.

Aan 181 cardiologen, lid van de "American College of Cardiology", vroeg Prof Mehta J hoe zij zich beschermen tegen hart -en bloedvataandoeningen. Van hen nam 44% dagelijks antioxidanten, meest vit E, daarna vit C, daarna vit A.

Am J Cardiol 1997 Jun 1; 79(11):1558-60

 

Toepassingen in de geneeskunde

Iedere dokter heeft zijn specialiteit: cardiologie, gynaecologie, oncologie,... huisarts. Het is nutteloos een van die dokters te raadplegen over iets anders dan zijn specialiteit. "Voeding en voedingssupplementen" zal men dus bespreken met de dokter die daarin gestudeerd heeft. Daarbij zal men voor ogen houden dat het dient om kanker, hartziekten,... te voorkomen en hervallen te vermijden, om het leven te verlengen en de kwaliteit ervan te verhogen, om het herstel na een ziekte te bevorderen. Ziekten genezen doet men met andere medicamenten. Het een vult het andere aan.

Een probleem dat een meer algemene verspreiding van hun gebruik in de weg staat, is het feit dat vitaminen en mineralen niet kunnen gebrevetteerd worden, ook niet als ze een geneeskrachtige werking hebben. Ze zijn daardoor economisch minder rendabel. Een product, ook een medicament, kan alleen verdeeld worden als het voldoende economische rentabiliteit heeft. Meer nog, betere producten worden van de markt geveegd door minder goede die een beter economisch rendement geven. Deze consequenties van ons economisch systeem gelden ook voor medicamenten. Alleen een bondgenootschap tussen dokters en patiënten kan hieraan verhelpen. Het is zaak hierin allebei alert te zijn: en de dokter en de patiënt zullen er dus over waken dat het medicament werkelijk het beste is dat er bestaat.

 

Geen bijwerkingen

bij therapeutische dosissen

Er worden wel eens bijwerkingen van vitaminen vermeld. Die gegevens komen uit laboratorium proeven waar men moordend hoge dosissen aan de proefdieren geeft.

Beneden een minimale dosis lijdt het lichaam gebrek. Therapeutische effecten worden in sommige gevallen reeds bereikt met deze minimale dosis, in vele gevallen met hogere dosissen. Die dosissen liggen echter nog altijd heel ver onder de toxische dosis - dit is de dosis waarboven er bijwerkingen zijn.

Vit A is de enige vitamine die men met voorzichtigheid zal nemen, dit wil zeggen in de dosis die door de dokter voorgeschreven wordt. Een gebrek aan vit A geeft geboorteafwijkingen, maar een teveel geeft ook weer geboorteafwijkingen. Aan kankerpatiënten geeft men een hoge dosis vit A, samen met een ondersteunende therapie voor de lever. Ook Vit E wordt dan gegeven en de voorgeschreven werkwijze moet correct gevolgd worden. Ik heb zelf nog nooit een geval gehad waarin ik die dosis vit A moest verminderen.

De andere vitaminen kan men vrij nemen: de toxische dosissen zijn zo hoog dat men werkelijk absurde hoeveelheden zou moeten innemen om daarboven te komen. Toch worden ook van dezen bijwerkingen vermeld. Men zegt bijvoorbeeld dat vit B6 zenuwontstekingen kan verwekken in handen en voeten, maar dat gebeurt dus alleen bij absurd hoge dosissen die in de dagelijkse praktijk nooit gebruikt worden.

Vergelijk de situatie van de vitaminen met deze van de medicamenten. Slechts enkele medicamenten hebben een veilig therapeutisch gebied, maar voor velen ligt de toxische dosis onder de therapeutische dosis – de bijwerkingen zijn er altijd. Het gevolg is dat de bijwerkingen, zelfs van correct toegepaste medicamenten, de vierde belangrijkste doodsoorzaak is in Amerika. Daarbij moeten dan nog de gevolgen van overdoseringen geteld worden.

 

SPIJSVERTERING

Niet alleen is het belangrijk "wat men eet" maar vooral "wat men uit dat voedsel opneemt". In de Holistische Methode kijkt de dokter dus niet alleen de voeding na, maar ook de spijsvertering met de maag-, pancreas- en darmfuncties.

 

Maag

Zowat 10 tot 15 % van de mensen maakt te weinig maagzuur. Boven de 60 jaar is dat tot 50%.

Het maagzuur dient om het voedsel vooral de eiwitten af te breken (te verteren). Maar het breekt ook de eiwitten van schimmels en bacteriën af en vormt zo daartegen een natuurlijke barrière. Bij tekort aan maagzuur kunnen schimmels en rottingsbacteriën tot in de darmen doordringen, zich daar ontwikkelen en de darmflora overwoekeren. De onvoldoende afgebroken eiwitten worden in de darmen moeilijk opgenomen.

Medicamenten zoals Losec, Zantac, Tagamet,... kunnen de oorzaak zijn van te weinig maagzuur, doordat ze de productie ervan onderdrukken. Wie die medicamenten jarenlang nam, had al die tijd een slechte vertering.

Typische symptomen van te weinig maagzuur zijn opgeblazen gevoel in de maag na de maaltijd, oprispingen en soms branderig gevoel ("het zuur hebben" in de volksmond). Dat laatste komt meestal van teveel maagzuur. Maar ook een tekort aan maagzuur geeft zuur branden: met een gastroscopie stelt men dan ontstekingen vast aan het onderste deel van de slokdarm, die dan niet veroorzaakt zijn door teveel maar door te weinig zuur. Wat er gebeurt, is dat het eten te lang op de maag blijft liggen en daar begint te gisten, en dat verwekt ook ontstekingen met hetzelfde branderig gevoel als een teveel aan maagzuur.

Klinische symptomen zijn zwakke nagels die gemakkelijk inscheuren, haarverlies, veel gasvorming, anale jeuk, ook wel uitgezette kleine haarvaatjes op de kaken en op de neus.

De volgende chronische ziekten kunnen verwekt worden door een tekort aan maagzuur.

diabetes

astma

eczeem

galstenen

osteoporosis

reuma

chronische hepatitis

vitiligo

vit B 12 tekort.

Bij elk van die ziekten controleert de dokter of een tekort aan maagzuur niet de oorzaak is.

 

Pancreas en dunne darm

Deze produceert spijsverteringssappen (enzymen) die afgevoerd worden naar de darmen. Daar dienen ze om het voedsel verder af te breken en te verteren. Tekort aan enzymen geeft ook hier ontwikkeling van rottingsbacteriën en rottingsprocessen geven toxinen en gasvorming. Het tekort aan enzymen geeft ook een verminderde hoeveelheid opneembare voedingsstoffen.

Typische symptomen zijn hier opgeblazen buik enkele uren na de maaltijd, slecht gevormde stoelgang, obstipatie, diarree en dikwijls onverteerde voedingsresten in de stoelgang.

Klinische symptomen zijn voedsel allergieën en zelfs soms algemene allergieën als chronische urticaria (netelroos) en gestoorde leverfuncties. Al wat vanuit de darmen in de bloedbaan komt, gaat eerst door de lever waar de toxinen uitgefilterd worden. Bij rottingsprocessen in de darmen kunnen de te grote hoeveelheden toxinen niet meer door de lever verwerkt worden en zo ontstaan op termijn gestoorde leverfuncties.

 

Dikke darm

Darmen bestaan uit darmslijmvlies en darmflora. Het darmslijmvlies is bemand door de witte bloedcellen van de afweer en de darmflora bestaat uit bacteriën. Om rotting te voorkomen is het belangrijk in de dikke darm een goede darmflora te hebben. Die bestaat uit melkzuurbacteriën (de bacteriën van zure melk), waaronder bifidus een van de voornaamste is. Goede darmflora stimuleert de immuniteit. Proeven hebben uitgewezen dat kinderen die hoge dosissen melkzuurbacteriën krijgen (oraal toegediend), minder klachten hebben van allergieën en eczeem.

Een dagelijkse stoelgang is onontbeerlijk. De afvalstoffen zouden rotten als ze te lang bleven.

 

Lekkende darm (leaky gut syndroom)

Dat is een verhoogde doorlaatbaarheid van het darmslijmvlies. Bacteriën, grotere voedseldeeltjes, toxinen,... mogen niet in het bloed komen maar moeten met de stoelgang afgevoerd worden. Bij lekkende darmen "lekken" die toch door het darmslijmvlies, terwijl de essentiële nutriënten er onvoldoende doorkomen.

Normaal geraken alleen de kleine verteerde voedseldeeltjes door het darmslijmvlies. Daarin ligt een afweersysteem dat tegen de grotere onverteerde deeltjes allerlei ontstekingsreacties op gang brengt en dat daarna de reactieproducten opslorpt en langs het bloed afvoert.

Als er te weinig maagzuur aangemaakt wordt, onvoldoende of gebrekkige enzymen in de pancreas aangemaakt worden en de darmflora slecht is dan is de hoeveelheid grotere onverteerde voedseldeeltjes in het darmslijmvlies te groot zodat het afweersysteem die niet meer aankan. In het darmslijmvlies verwekt dat chronische ontstekingsprocessen. Dan lekken die onverteerde deeltjes, de reactieproducten, de toxinen,... in het bloed en worden ze afgezet in de lever. Ook deze wordt overbelast en de leverfuncties worden ontredderd.

Het afweersysteem in het lichaam beschouwt die onverteerde voedseldeeltjes als lichaamsvreemd en maakt daartegen antistoffen. Tegen bepaalde van die voedseldeeltjes overreageert het afweersysteem en het keert zich daarna tegen eigen lichaamstructuren. Men krijgt auto immuun ziekten als reuma, Guillain Barre,… met aantasting van weefsels als gewrichten, zenuwen, bindweefsels,... en van organen als nieren, luchtwegen,...Deze ziekten zijn talrijk en verschillend van persoon tot persoon naargelang zijn genetische voorbeschikking.

Op analoge manier ontstaan astma, chronische bronchitis, urticaria,... en ook voedselallergieën.

Mineralen kunnen alleen door het darmslijmvlies komen met behulp van transporteiwitten. De chronische ontstekingen belemmeren het binden van de mineralen op die transporteiwitten zodat er een slechte opname is van calcium,... en dat geeft osteoporose,...

Ook bacteriën dringen door tot in de bloedbaan.

 

Oorzaken van lekkende darmen

Veelvuldig gebruik van antibiotica roeit de melkzuurbacteriën uit en geeft zo een kans aan slechte bacteriën en schimmels.

Van alcohol en cafeïne is aangetoond dat ze de darmflora ontredderen.

Parasieten, schadelijke bacteriën en schimmels (Giardia, Blastocystis, Candida,..) die doorheen een slecht functionerende maag in de darmen geraken, regelmatig en in grote aantallen, verdringen en vernietigen de darmflora en beschadigen het darmslijmvlies.

Ontstekingsremmers (NSAID: Voltaren, Feldene, Brufen,...) als ze langdurig genomen worden (meer dan 2 weken) geven maag, darm, lever en nierproblemen. Zie ook de bijsluiters van die medicamenten.

Cortisone is een lichaamseigen product en is dus niet schadelijk als het genomen wordt in de dosis die ons lichaam dagelijks aanmaakt. Hogere dosissen geven veel bijwerkingen: ze onderdrukken ook het afweersysteem in het darmslijmvlies, verzwakken de darmwand en bevorderen schimmelgroei in de darmen.

De melkzuurbacteriën van de darmflora vereisen zelf een bepaald type voeding die voldoende gevarieerd moet zijn en vooral fruit moet bevatten. De kweek van slechte bacteriën wordt bevorderd door een onaangepaste voeding, als bijvoorbeeld het veelvuldig gebruik van geraffineerde suikers, gepelde rijst, wit brood, witte pastas,...

 

Behandeling van lekkende darmen

Men zal de voedselallergenen vermijden. Daar deze verschillend zijn van persoon tot persoon, dienen ze individueel bepaald te worden.

Men zal tijdelijk, 1 maand tot 1 jaar afhankelijk van de situatie van de patiënt, suiker, melkproducten, ongezuurde melk, cafeïne, alcohol, verzadigde vetzuren en ander voedsel vermijden dat schadelijk is voor de darmflora omdat het de slechte bacteriën en de schimmels voedt.

Parasieten, slechte bacteriën en schimmels worden geëlimineerd met Artemisia, Citricidal (pompelmoes pitten extract) en Nystatine (medicament tegen Candida).

De darmflora wordt hersteld met een voor haar optimale voeding: L-glutamine, poly-onverzadigde vetzuren (lijnzaad en lijnzaadolie, vis en visolie,...) zure melk en weiproducten, anti-oxidanten, zoethout-extract, gember,...

De darmflora wordt vernieuwd met Probiotica, een kweek van melkzuurbacteriën waaronder bifidus.

De maagzuurproductie zal hersteld worden of men zal desnoods maagzuurcapsules (met maagzuurextract) nemen.

Men zal, zo nodig, pancreas-enzymen nemen.

 

LICHAAMSBEWEGING

Lichaamsbeweging bevordert de verplaatsing van het voedsel in de darmen en de dagelijkse stoelgang.

Algemeen wordt aangenomen dat na de behandeling van hart –en bloedvataandoeningen, voldoende lichaamsbeweging nodig is voor het herstel. Men kan dus stellen dat regelmatig bewegen verdere hart –en bloedvataandoeningen voorkomt.

Er wordt beweerd dat mensen die regelmatig bewegen, minder kans hebben op kanker. Een studie geeft aan dat een vrouw op negen borstkanker krijgt, terwijl bij degenen die regelmatig bewegen dit slechts een vrouw op twintig is. Lichaamsbeweging stimuleert het afweersysteem en het vermindert de oestrogenen in het bloed. Lagere oestrogenen betekent minder kans op borstkanker.

Het blijkt ook de kans op depressies te verminderen. Meer zelfs, lichaamsbeweging blijkt het beste medicament tegen depressie te zijn. In een recente studie kregen 100 depressie-patiënten antidepressiva. 100 andere depressie-patiënten moesten dagelijks gedurende 1 uur bewegen: wandelen, fietsen, zwemmen,... en niet sporten op hoog niveau. Na 3 maand bleek dat de 100 met beweging er beter uitkwamen dan deze met antidepressiva.

We kunnen dat veralgemenen: "Gezond ouder worden vereist regelmatige beweging".

 

SLAAPPATROON

Men moet minstens 8 uur slapen. De spieren moeten ’s nachts tot rust komen, indien nodig met valeriaan, passieflora, melatonine,... en als dat niet volstaat moet er gebruik gemaakt worden van klassieke slaapmiddelen. De nadelen van niet slapen zijn erger dan de bijwerkingen van die slaapmiddelen.

Dikwijls geef ik een combinatie van 4 tot 5 middelen. Zo is er minder van ieder middel en minder van iedere bijwerking en minder verslaving.

 

BLOEDDRUK

Lage bloeddruk geeft ook vermoeidheid. De behandeling hiervoor gebeurt in stappen: eerst gebruikt men zoethout - thee of capsules met zoethout-extract - en als dat niet voldoende effect heeft, gebruikt men lage dosissen cortisol. Het lichaam maakt zelf 20 tot 30 mg/dag cortisol ( = hydrocortisone = lichaamseigen cortisone) in de bijnieren. Dat lichaamseigen product is dus niet schadelijk zolang het genomen wordt in lagere dosissen.

 

BEHANDELING

Veel chronische ziekten veroorzaken gebreken die niet spontaan verdwijnen met het wegnemen van de oorzaak van de chronische ziekte. Die gebreken vereisen dus een specifieke behandeling. Enkele voorbeelden daarvan zijn hormoondeficiënties en voedselintoleranties.

 

Hormoondeficiënties

Jarenlang onder stress staan geeft traag werkende endocriene klieren: schildklier en bijnieren. De schildklier wordt gestimuleerd met het door eenieder gekende jodium uit zeewier en zeezout. We nemen het in met de visgerechten. Desnoods gebruikt men het schildklierhormoon thyroxine, beginnende met lage dosissen.

De bijnieren weer normaal doen functioneren gebeurt met aangepaste voeding – geen geraffineerde koolhydraten – en met de hormonen cortisol en DHEA geproduceerd door de bijnierschors, met vit C, vit B en soms met een bijnierconcentraat. Na verloop van tijd komen de bijnieren tot rust en maken ze zelf weer hormonen aan.

 

Voedselintoleranties

Er is een verschil tussen een voedselallergie en een voedselintolerantie. Bij een voedselallergie overreageert het immuun systeem tegen een bepaalde structuur uit het voedsel. Bij een voedselintolerantie is er een gebrek in de stofwisseling dat maakt dat een bepaalde structuur uit het voedsel niet of slecht opgenomen wordt (dat noemt men een fout in het metabolisme).

Glutenintolerantie komt bij veel chronische ziekten voor, vooral als die veroorzaakt zijn door parasieten, slechte bacteriën of schimmels in de darmen. Die parasieten zal men eerst opruimen met immuun stimulerende middelen als echinacea, astragalus en andere plantenextracten, en indien nodig met medicamenten zonder bijwerkingen als Isoprinosine dat de werking van lymfocyten stimuleert, maar desnoods ook met alle beschikbare middelen van de geneeskunde. Is er bijvoorbeeld chronische mycoplasma infectie dan moeten langdurige antibiotica kuren gegeven worden. De glutenintolerantie kan men daarna verdrijven met een tijdlang geen brood te eten, in de meeste gevallen toch.

Hetzelfde geldt voor veel voedselintoleranties die op die manier veroorzaakt zijn: een tijdlang het voedsel waartegen men een intolerantie ontwikkeld heeft, niet meer nemen doet de intolerantie verdwijnen en daarna kan men dat voedsel terug eten.

Er bestaan proeven om op te sporen tegen welke structuur men een intolerantie heeft. Het resultaat is nog al eens dat het een structuur is die in een hele reeks voedingsmiddelen aanwezig is, zodat de patiënt de indruk krijgt dat hij feitelijk niets meer mag eten. Een andere methode, die ik dikwijls gebruik is de eliminatie-methode. Ik laat de patiënt eerst rijst, vis en een beperkt aantal zaken eten waartegen praktisch nooit intolerantie bestaat. Daarna voeg ik stilaan voedingsmiddelen toe, terwijl de reacties daarop telkens genoteerd worden. Bij intolerantie wordt het betrokken voedingsmiddel weggelaten, een tijdlang toch. Ik tracht daarbij te eindigen met het Candida-dieet, waarover tegenwoordig heel goede boeken bestaan. Daarin steken ook de dingen die de goede darmflora voeden: groenten, fruit,... Naarmate de darmflora zich herstelt, vallen de intoleranties weg de een na de ander. Het kost de patiënt wel eens wat meer moeite om zo het dieet op te starten.

 

VEEL GEBRUIKTE MEDICAMENTEN

Meyers cocktail is een samenstelling met vitaminen en mineralen, alsook met essentiële aminozuren en essentiële vetten. Dioxychloor is een medicament met een anti-bacterieel effect. Het is geschikt voor mensen die geen langdurige antibiotica-kuren verdragen en wordt gegeven onder de vorm van een wekelijks infuus gedurende 3 tot 6 maand en zelfs tot een jaar.

Besluit: Ik heb in deze voordracht een van de middelen, voeding en voedingssupplementen, besproken om het lichaam in optimale conditie te brengen en enkele andere aangeraakt. Maar er zijn er nog een reeks andere, waaronder een heel krachtige namelijk de gezonde levenssfeer met voldoende afwisseling van inspanning en ontspanning voor lichaam en geest: "Mens sana in corpore sano".

 

 

Patiënten vragen

Dr Proesmans antwoordt

 

U sprak over testen om voedselintoleranties te bepalen. Zijn dat die testen met elektronische apparatuur?

Ja, dat noemt men Electro Acupunctuur volgens Vol: EAV. Op de handen en voeten lopen er meridianen van de organen: levermeridiaan, longmeridiaan,... maar ook van de functies: immuunmeridiaan, stofwisselingsmeridiaan,... (allergiemeridiaan, intolerantiemeridiaan,...) Door die te testen met EAV kan men opsporen in welk orgaan van het lichaam er iets misloopt en ook of men een allergie heeft, een intolerantie,... Men bepaalt ermee tegen welk van de dagelijks gebruikte voedingsmiddelen er een intolerantie bestaat. Dat neemt 30 tot 45 minuten.

Ikzelf gebruik nog al eens de eenvoudigere eliminatie methode.

Speelt voedselintolerantie een rol in de genezing van bijvoorbeeld Lyme?

Met zekere voedingsmiddelen te geven of weg te laten, geneest men geen Lyme. Daarvoor zijn er gepaste antibiotica. Voor verschillende vormen van langdurige Lyme zijn er nog geen geneesmiddelen. Het lichaam moet zelf de ziekte overwinnen. Maar als je een voedselintolerantie hebt, is het immuun systeem gemobiliseerd om die slechte stoffen af te voeren. Dus is het niet meer beschikbaar om Lyme te bestrijden en te overwinnen.

De meeste ziekten, ook langdurige Lyme, worden door het lichaam zelf genezen. Het lichaam geneest aan de lopende band beenbreuken, kwetsuren,... infecties, kankers,.... Dat doet het al duizend eeuwen en het heeft daarin heel veel ervaring. Maar het kan dat alleen als alle organen en functies in optimale conditie zijn. Slechts af en toe moet de mens tussenkomen met een medicament of een behandeling en het doel van de medicamenten van de toekomst is de conditie van het lichaam zo te optimaliseren dat het zelf de ziekte overwint. Zolang die er nog niet zijn gebruiken we alles wat er reeds is, ook al heeft het bijwerkingen.

De ene week kan ik bijna alle voedingsmiddelen verdragen, de andere week niet. Soms verdraag ik melk, fruit,... en daarna geven ze me diarree. Is dat voedselintolerantie?

Dat hoor ik nog wel eens op de raadplegingen. Als de darmflora in redelijke conditie is dan kan men bijna alle voedingsmiddelen verdragen. Maar als ze ontredderd is en men door een of andere oorzaak diarree heeft dan zullen melk, citrusvruchten,... de zaak alleen maar verergeren.

Dan zal men vooreerst alleen die voedingsmiddelen nemen die de darmflora herstellen en alle andere weglaten tot de darmflora in zekere mate hersteld is. Daarna, als de darmflora in voldoende goede conditie is om het voedsel te verteren, bepaalt men de voedselintoleranties. De vertering van het voedsel in de darmflora enerzijds en de stofwisseling in het darmslijmvlies anderzijds zijn twee gescheiden op elkaar volgende bewerkingen. Diarree heeft te maken met ontredderde darmflora. Voedselintoleranties geven geen diarree maar wel veel ergere verschijnselen.

Ik heb chronische vermoeidheid syndroom (CVS). Soms gaat het een tijd beter en daarna gaat het weer slecht. Waarom is dat?

Dat is zo bij veel patiënten. Waarom dat zo is, daar is geen verklaring voor. CVS stelt ons voor vele vragen, waar de Medische Wetenschap nog geen verklaring voor heeft. Ik behandel CVS sedert 15 jaar en bereik goede resultaten met het lichaam in zijn totaliteit te behandelen.

Kan dat iets te maken hebben met voeding en voedselintolerantie?

Ja inderdaad, het ontstaan van nieuwe CVS opstoten heeft bij sommige mensen te maken met ongesteldheid in de darmen. Alleen is het mechanisme van die relatie niet opgehelderd.

Hebt U ervaring met het testen van voedselintolerantie met kinesiologie?

Nee, daarmee heb ik zelf geen ervaring. Sommige collega’s bereiken goede resultaten met die methode. Vergelijk het met EAV.

Hoe komt het dat men bij mensen met Lyme, die zoals ik heel goed behandeld werden met de juist antibiotica gegeven gedurende voldoende lange tijd, de ziekte ziet overgaan in het CVS?

Op de eerste plaats denk ik aan stress. Lyme zoals zoveel andere ziekten geeft stress situaties: onzekerheid, opname in het ziekenhuis, langdurig gebruik van intraveneuze of orale antibiotica. Dat geeft fysische en psychische stress, die de bijnieren uitput. Daarbij komt dat antibiotica de darmflora ontredderen. Dat veroorzaakt op lange termijn een lekkende darm, glutenintolerantie en andere intoleranties. De patiënt merkt soms diarree, soms obstipatie en soms bloed in de stoelgang. Lekkende darm is een tweede belangrijke oorzaak van CVS.

Lyme en de behandeling van Lyme geeft uitputting van de bijnieren en lekkende darm, en deze verwekken CVS. Dat gebeurt niet bij iedere Lyme patiënt, maar slechts bij een minderheid die daarvoor een aanleg heeft.

Bovenstaande geldt niet alleen voor Lyme maar voor veel andere ziekten.

Als patiënt is het zeer moeilijk te begrijpen dat een ziekte niet iets alleenstaande is, maar dat ze kan over gaan naar een volgende ziekte. Hoe gaat dat in het werk?

Dat is inderdaad een ingewikkelde materie waar de Medische Wetenschap nog wel decennia en eeuwen zal aan werken. We stellen vast dat het gebeurt en dat het op verschillende manieren kan gebeuren.

Langdurige diarree geeft voedselintoleranties en dat geeft overbelasting en gebrekkige werking van het immuun systeem zodat een sluimerende bacterie infectie kans krijgt de kop op te steken. Ofwel komt er een overreactie van het immuunsysteem en dan krijgt men allergieën,... of auto immuun ziekten waarbij het immuun systeem zich niet alleen tegen de vreemde indringer keert maar ook tegen gelijkaardige structuren van het eigen lichaam

Een bacteriebesmetting die het lichaam binnendringt langs de huid of langs het darmslijmvlies wordt opgeruimd door het daar op wacht liggend immuun systeem. Zijn er wondjes in de huid of is er een lekkende darm dan dringt de bacterie door tot in de bloedbaan. Wordt ze daar niet opgeruimd door het immuun systeem van het bloed dan verspreidt ze zich en nestelt ze zich in allerlei organen waarin ze een ravage aanricht zodanig dat deze niet meer goed kunnen functioneren.

Erger nog, het is dikwijls de behandeling van de ziekte die de volgende verwekt en dat dikwijls op een sluipende manier. Te lang in het ziekenhuis verblijven, veroorzaakt reeds allerlei deficiënties. Hoe moet het daar met voeding, beweging, ontspanning terwijl men ziek is. Nochtans zijn die dingen juist dan heel belangrijk voor de goede conditie van het lichaam. Een onderzoek wees uit dat patiënten die een optimale voeding kregen na hun operatie gemiddeld twee dagen eerder het ziekenhuis konden verlaten. Het zou de ziekenkassen rijkelijk betalen als ze die zaken moesten stimuleren.

Er zijn nog veel andere manieren waarop een ziekte kan overgaan naar een volgende ziekte.

Wij stellen vast dat veel ziekten verlopen in stadia en dat men de ziekten zou moeten kunnen blokkeren in het eerste stadium, maar dat is voor heel veel ziekten zelfs niet gekend: denk aan auto immuun ziekten, kanker,... Waar het wel gekend is, zijn er nog geen echte geneesmiddelen: denk aan virusbesmettingen. Erger nog, waar het wel gekend is en waarbij er effectieve antibiotica bestaan zoals bij Lyme of een andere bacteriebesmetting, gaat de ziekte niettegenstaande de beste behandeling toch door naar een langdurig stadium als de patiënt de genetische aanleg hiervoor heeft.

Een ding wil ik U nog zeggen en dat is hoe wij met die situatie omgaan. Wij stelden voorop dat het lichaam zelf in staat is veel ziekten te voorkomen of in een van de volgende stadia te blokkeren, maar alleen op voorwaarde dat alle organen en functies in optimale conditie verkeren. Voor ziekten waar het lichaam dat niet zelf kan, moeten alle middelen (medicamenten en behandelingen) van de geneeskunde aangewend worden. Maar die middelen hebben hun maximaal rendement als men gelijktijdig het hele lichaam in optimale conditie brengt.

Hoeveel chronische vermoeidheid patiënten zijn er geregistreerd in België?

Er zijn landen waar men de patiënten registreert naargelang hun ziekte: in Finland vooral en ook in Zweden, Denemarken, ... In België wordt dat niet gedaan. Ook heb ik de indruk dat er heel wat CVS patiënten zijn bij wie de diagnose gemist wordt. Maar ik schat dat er over de 100.000 patiënten zijn.

Er is vrij magnesium in het bloed en gebonden magnesium in de bloedcellen. Als ik magnesium neem als voedingssupplement, komt het gehalte magnesium in de bloedcellen te hoog en het gehalte dat vrij is in het bloed blijft te laag. Mag ik veronderstellen dat magnesium alleen belangrijk is voor de spieren en dat het volstaat er daar voldoende te hebben. Moet ik iets doen en wat kan ik doen?

Magnesium komt tussen in enzymatische processen in de cellen op duizend plaatsen in het lichaam. In al die cellen moet er voldoende magnesium zijn.

Soms is er inderdaad een onevenwicht tussen het magnesium in het bloed en dat in de cellen. In veel gevallen, maar niet altijd, komt dat in orde met het magnesium in te nemen onder een andere vorm. Magnesium is namelijk te verkrijgen in veel verschillende verbindingen. Promagnor bijvoorbeeld is een combinatie van verschillende anorganische verbindingen. Die vormen worden niet goed opgenomen. Promagnor en de andere anorganische verbindingen irriteren de darmen en geven dikwijls darmklachten als diarree. Cheleerde vormen en organische verbindingen aan een of ander aminozuur geven betere resultaten.

Bovenstaande opmerkingen gelden niet alleen voor magnesium maar ook voor alle mineralen: het volstaat niet het mineraal in te nemen, maar de vorm waaronder men het inneemt is nog veel belangrijker.

Er kunnen speciale redenen zijn voor dat onevenwicht, bijvoorbeeld een te groot verlies van het mineraal langs de nieren,... Dat moet onderzocht en eerst behandeld worden.

Volstaan gezonde voeding en voedingssupplementen om een ziekte te genezen?

Dat volstaat om een ziekte te voorkomen die te wijten is aan een fout of een tekort in de voeding. Is de ziekte reeds uitgebroken dan zijn medicamenten nodig, maar vergeet dan ook niet de fout of het tekort in de voeding aan te pakken. Dat kan niet alleen langdurige diarree, obstipatie en ontstekingen in de darmen geven, maar ook allerlei allergieën, auto immuun ziekten en kankers.

Voor kanker wordt het gezwel geopereerd en worden zo nodig oncologische medicamenten gegeven. Daarbij moet de voeding aangepast worden – met 3 stukken fruit per dag, vitamine supplementen,... Dat laatste is de basis van de therapie die het leven een stuk verlengt, maar die spijtig genoeg veelal overgeslagen wordt. Voeding en voedingssupplementen zijn niet de oplossing tegen kanker, maar zijn aanvullend op de operatie en de medicamenten.

Voor ziekten die niet aan een fout in de voeding te wijten zijn, moeten medicamenten gegeven worden, en als men een maximaal rendement van de medicamenten wil bekomen moet het ganse lichaam in optimale conditie gebracht worden.

Bacterie infecties zoals Lyme moeten met antibiotica behandeld worden, maar de ontreddering in de darmen die door de antibiotica aangericht wordt, moet met aangepaste voeding en voedingssupplementen aangepakt worden. Ook de schade aangebracht door de bacterie aan verschillende organen en functies (gewrichten, zenuwen,... immuun stelsel,...) van het lichaam bekijken we en het herstel daarvan kan een aangepaste voeding en voedingssupplementen vereisen.

Moeten voor kanker die behandelingen na elkaar gebeuren of gelijktijdig?

Gelijktijdig, en bij kanker moet de gezonde voeding zelfs zo vroeg mogelijk begonnen worden.

Er zijn families waarin CVS frequenter voorkomt dan in andere. Is CVS erfelijk?

De vraag of CVS erfelijk is, kan nog niet met absolute zekerheid beantwoord worden. Erfelijk zal het wel niet zijn. Maar het kan dat de aanleg erfelijk is en dan komt het dus familiaal voor. .

Er zijn sterke aanwijzingen dat er een verwekker nodig is om CVS te krijgen. Een mogelijke verwekker zou de langdurige mycoplasma infectie kunnen zijn. Die mycoplasma’s zijn overdraagbaar van de ene persoon naar de andere. Ze komen overal voor. Iedereen wordt besmet. Bij de meeste mensen worden ze geëlimineerd door het immuun systeem, juist zoals een griep of een bronchitis. Bij een kleine minderheid, namelijk bij diegenen die hiervoor een aanleg hebben, gaat die mycoplasma over in een langdurige mycoplasma. Ze heeft zich bij hen genesteld in de spieren, de organen,... Die mensen krijgen CVS.

Er zijn dus families waar drie of vier familieleden CVS hebben. Men vraagt zich af of dat de personen zijn die een aanleg hebben voor langdurige mycoplasma.

Kan men niet in het bloed het gen opsporen dat de aanleg voor CVS bepaalt?

Het zal natuurlijk veel eenvoudiger zijn als men het gen kent dat de aanleg voor langdurige mycoplasma en CVS bepaalt. Men zal het dan in het bloed opsporen: wie het bewuste gen niet in zijn chromosomen heeft, zal zich geen zorgen hoeven te maken: hij kan nooit langdurige mycoplasma en dus nooit CVS krijgen.

Over de erfelijkheid van de aanleg voor een langdurige ziekte en over de genen die een bacterie infectie doen overgaan naar een langdurige ziekte is er een wereldcongres, waarvan de resultaten kortelings zullen gepubliceerd worden. Het gebeuren met de mycoplasma’s toont aan dat de aanleg kan geërfd zijn, maar bij andere mensen kan ze ook gewoon het gevolg zijn van een verzwakt immuun systeem. "Al wat het immuun systeem verzwakt" is een mogelijke verwekker van de langdurige ziekte. Zolang er geen volledige opheldering komt, is het raadzaam te zorgen voor een goede immuniteit.

Als men lange tijd CVS heeft, kan dat dan nog genezen? Bij mij is het 3 jaar.

Zeker, zelfs langer kan ook nog als het maar op de juiste manier aangepakt wordt. Het is wel zo dat hoe langer het duurt, hoe moeizamer het herstel wordt.

Als ik alle regels van de gezonde voeding en alle andere regels van gezond leven volg, kan ik dan nog MS krijgen?

Ik sprak zo juist over de aanleg om een langdurige ziekte te krijgen. Iets analoog geldt voor de auto immuun ziekten als MS. Als men de aanleg heeft om MS te krijgen en als men daarbij de verwekker van MS oploopt dan zal men MS krijgen ook al heeft men altijd alle gezondheidsregels gevolgd en zelfs al is men altijd heel gezond geweest. Van MS kent men de verwekker niet en niemand kan zeggen wanneer men tegen de verwekker aan zal botsen.

Een ander voorbeeld waar de verwekker wel gekend is, zal veel duidelijk maken. Guillain Barre is een auto immuun ziekte met neurologische verschijnselen en zenuwbeschadigingen die heel goed op die van MS gelijken. Hier is de verwekker "alles wat het immuun systeem hard doet werken, al was het maar gedurende korte tijd". Klassiek bij een persoon met aanleg voor Guillain Barre is dat hij de ziekte krijgt enkele dagen na een operatie. Het immuun systeem heeft een paar dagen hard gewerkt om al de afval die het mes achtergelaten heeft op te ruimen en nadat het alles opgeruimd heeft, blijft het nog steeds doordraven en keert het zich tegen structuren van de zenuwen. Dat is Guillain Barre. Maar even klassiek is dat die persoon een paar dagen nadat hij een infectie in de darmen had, Guillain Barre krijgt. Dat Guillain Barre zo vlug na de oorzaak komt, maakt dat men telkens de oorzaak kan opsporen. Er zijn mensen met een aanleg voor Guillain Barre die al drie keer in hun leven de ziekte kregen maar telkens door een andere oorzaak. Dat kan een gebeurtenis zijn, zoals een operatie, die niets met gezond leven te maken heeft. Maar elk misdrijf tegen gezond leven waardoor het immuun systeem overdreven gestimuleerd wordt, is voor die personen een kans op Guillain Barre.

We nemen aan dat hetzelfde ook geldt voor de meeste andere auto immuun ziekten, mogelijks ook voor MS. Dat wil zeggen dat steeds verschillende oorzaken de ziekte kunnen verwekken en dat een deel daarvan met een misdrijf tegen gezonde voeding te maken heeft. Veel recente wetenschappelijke onderzoeken wijzen in die richting al gaan die onderzoeken nu niet specifiek over MS.

Elke auto immuun ziekte vermijden met gezonde voeding dat kan niet, maar men vermindert wel de kans op het krijgen van de auto immuun ziekte en ook de kans op een nieuwe opstoot.

De geneeskunde is een ingewikkelde materie: elk effect wordt slechts bereikt in een zeker aantal van de gevallen. Absolute zekerheid is er nooit

Wat is de behandeling voor een herpes die maandelijks terugkomt?

Dat is een behandeling die gebruikt wordt voor elke virus infectie. Eerst zorgt men voor een goede immuniteit. Dat doet men met het aminozuur "lysine". Bij een opstoot geeft men een hoge dosis. Soms gebruikt men ook lithiumcarbonaat in lage dosissen, waarbij er geen bijwerkingen zijn: 100 tot 200 mg per dag gedurende maanden tot een jaar. Lithium in hoge dosissen wordt gegeven aan mensen die manisch depressief zijn. Lithium in lage dosissen werkt immuun stimulerend.

Hoe wordt in het algemeen aan een behandeling begonnen?

Eerst doet men een bloedonderzoek en een urineonderzoek. Het bloedonderzoek geeft aanwijzingen over de werking van de lever,... en het urineonderzoek over de werking van de nieren,... Daarna wordt de werking van de andere organen onderzocht: maag, darmen, pancreas,... Het bloedonderzoek is verschillend naargelang de ziekte. Er is ook een totaal orthomoleculair bloedonderzoek voor extreme gevallen.

Hoe worden de mineralen, voedingssupplementen en essentiële stoffen toegediend? Is dat altijd met een baxter?

Dat gebeurt veelal oraal. Als het snel moet gaan, gebeurt het langs een infuus in het bloed: een baxter of een inspuiting (IV=intraveneus). Ook als de ziekte niet reageert op het oraal toegediend middel wordt het direct in het bloed toegediend. Sommige middelen moeten direct in het bloed gebracht worden omdat ze alleen op die manier op de plaats komen waar ze moeten werken. Andere middelen moeten om die reden in de spieren ingespoten worden (IM=intramusculair). Een baxter is wel heel effectief maar is meer belastend voor de patiënt.

Hoe dikwijls moet de patiënt op de raadpleging komen?

Is er een intense behandeling nodig zoals een baxter dan is dat meer frequent, maar de meeste patiënten komen om de 3 maand. Dan worden de middelen voorgeschreven en aangepast aan de evolutie van de ziekte. De meeste patiënten komen met een langdurige ziekte. Deze genezen zeer langzaam en een raadpleging om de 3 maand volstaat om de evolutie te volgen.